The Book Of Aries

Special Chapter

After reading the book 2. I wish that..one day i'll meet him again. I smiled imagining that scenery. He must be 26 years old by now. And i'm still the same age 21 years old.

Dumami ang tanong sa aking isip. Successful person na ba sya? Masaya ba sya sa buhay nya? Saan na sya nakatira ngayon? Natuwa ang loob ko ng maisip na magkikita kami.

"Hahanapin kita, Aries.."

There's a thought suddenly pop in my mind. What if may nakita na syang bago? What if nakalimutan nya na ako?

Dahil isang buwan pa lang naman ang nakalipas nung huli kaming nagkita...para sakin. Pero sa kanya...9 years na ang nakalipas mula nung huli kaming nagkita noong 2007.

If one day we meet again..does he still remember me? Does he still..love me?

I slowly break down. "Kung sakin isang buwan lang ang nakalipas nung huli kaming nagkita dahil nagtime travel ako mula may 7, 2016, pabalik sa may 7, 2007 pero..

Para sa kanya 9 years na ng huli kaming nagkita."

Napabuntong hininga ako at nahiga sa kama ko. "Don't cry again, Sirius. You just cried last night.."

Walang araw na di ko binasa ng paulit ulit ang libro na Aries. That's my only way to lessen the pain when i'm missing him.

Matutulog na sana ako ng maalala kong pinuntahan pala ako ni Mr. Siren kaninang maga at sinabing pumunta daw ako sa company na pinagtratrabahuhan nya bukas. Ayaw ko man pumunta dahil hindi ko alam kung kaya ko na bang humarap sa kanya kung ganito pa din ako kawasak, pero malaki ang utang na loob ko sa kanya dahil kung hindi dahil sa kanya ay hindi ko makikilala si Aries.

NOON time. 4pm. Nasa harapan na ako ngayon ng malaking kompanya na pinagtratrabahuhan ni Mr. Siren na scientist. Inayos ko ang muka ko para maayos man lang ang itsura ko sa harap nya. Bakit ba kasi nya ako pinapunta dito?

"Oh Sirius! I'm glad you came!" parang tuwang tuwa sya ng makita ako pagkapasok ko ng office nya.

Pilit akong ngumiti. "Bakit po pala nyo ako pinapunta dito?"

"Right! I almost forgot to tell you that." he smiled. "You just graduated, right? Do you want to work here? I recommend this company to you."

Bigla naman akong napaisip. Oo nga pala, kailangan ko ng trabaho. "Pag-iisipan ko po, saka kailangan ko pa po mainterview at mag pasa ng mga requirements di ba? Baka hindi po ako makapasa."

"Come on, my son own this company. He is the CEO too. I think you can manage since i'm the one who recruited you here."

"S-Son?" gulat na tanong. What the..all this time sya at ang anak nya ang may ari ng malaking kompanya na to? Kaya pala may sarili syang lab sa loob nitong building.

"Yes, my son." he smile. There's something in his smile that i can't explain..

"I guess i should introduce you to my son since he's here inside the building too." Mr. Siren said.

"P-Po? Wag na po!" i'm embarrased. His son is the CEO.

"I would not take that answer, let's go now." bago pa ako makasagot ulit at agad na syang lumabas ng lab na to. Oh gosh, i faced palm. I can't just face the CEO now! I'm still not fully in myself! Pero wala ako nagawa at sumunod na lang kay Mr. Siren at sumakay ng Elevator kasama nya.  Pinindot nya ang 10th floor kung nasan ang Office ng CEO.

Ilang beses pa akong nagcomplain kay Mr. Siren na wag na lang nya muna akong ipakilala ngayon pero hindi nya ako pinapakinggan.

Hanggang sa dumating na kami sa floor na yun. "Miss, where's your boss?" kausap ni Mr. Siren sa babaeng nasa parang reception table.