"အမလေးတော်...ဘယ့်နှယ့် အခန်းထဲ မသွားဘဲ ဆိုဖာပေါ် အိပ်နေကြပါလိမ့်....ဂျောင်ကု ထစမ်း ထစမ်း...."
"အင်း...ဟင်း ဘယ်နှနာရီ ရှိသေးလို့လဲ မေမေကလဲ...."
"ဘာမှ မေမေကလဲမနေနဲ့ မနက် ၅နာရီ ရှိနေပြီ လူမြင်မကောင်းဘူး အိပ်လည်း အခန်းထဲ ဝင်အိပ်သွား။"
"အင်း...အဲ့လို ရလား။"
"တစ်နာရီပဲနော်... ပြီးရင် မနက်စာ ဝိုင်းကူပေးရမှာ..."
"ဟုတ်ကဲ့..."
ပြန်အိပ်ခွင့်ပေးလိုက်သော မိခင်ဖြစ်သူကြောင့် မပွင့်သေးတဲ့ မျက်လုံးလေးကို ပွတ်သပ်ပြီး ပြုံးလိုက်ကာ သူ့ကို ဖက်ထားတဲ့ အာဂျုးရှီးကို လှုပ်နိုးလိုက်၏။
"အာဂျုးရှီး ထအုံး "
"ကလေး ဘာဖြစ်လို့လဲ။"
"လာ အခန်းထဲ သွားအိပ်မယ်..."
"ခု အခန်းထဲမှာပဲ မဟုတ်ဘူးလား။"
လူကြီးဖြစ်ပါလျက် ကလေးဆန်နေသူကို ဂျောင်ကုတစ်ယောက် ပါးကို ငုံကိုက်လိုက်တော့မှ သိပါပြီ ပြောကာ သူဆွဲခေါ်ရနောက် ပါလာပြီး သူ့အား နောက်တစ်ကြိမ်ပွေ့ဖက်ကာ အိပ်ပျော်သွားပြန်တော့သည်။
#
လစ်ဟာသွားတဲ့ ရင်ခွင်ထဲက ကိုယ်ငွေ့နွေးနွေးရယ်....မျက်လုံးပေါ်ကို ကျရောက်နေတဲ့ နွေကုန်ခါနီး လတစ်လရဲ့ ပူပြင်းပြင်းနေရောင်ကြောင့် ထယ်ယောင်း နိုးလာခဲ့သည်။
မနက်ခင်း လုပ်ငန်းဆောင်တာတွေ ပြီးစီးလို့ အခန်းပြင်ထွက်လာတော့ မနေ့က ရန်ဖြစ်ခဲ့ကြသော အဆိုတော်တို့သားအမိဟာ တည့်တည့်ကွဲ့ကွဲ့။
"ထယ်ယောင်း နိုးပြီပေါ့ လာ မနက်စာ အစ်မ ချက်ထားပေးတယ်။"
"ဟုတ်ကဲ့ ကျေးဇူးပါဗျ...."
အစ်မ ပြင်ပေးထားတဲ့ မနက်စာလေးဟာ ဟင်းလျာတို့ စုံလင်လွန်းကာ...စားချင်ဖွယ် အတိ ဖြစ်စေသည်။
ဂျောင်ကု ထိုင်နေတဲ့ ဘေးခုံကို ဝင်ထိုင်လိုက်တော့ အရှေ့က အစ်မက ပြုံးပြသည်။ အခန်းထဲက အချိန်ကိုက်ထွက်လာတဲ့ အကိုကပါ သူ့ဇနီးဘေးဝင်ထိုင်လေ၏။
"အရသာရှိရှိ သုံးဆောင်ပါတော့မယ်။"
တူလေးကို ကိုင်ပြီး တက်ကြွနေတဲ့ ကောင်လေးဟာ အမေဖြစ်သူမှစ သူ့အဆုံး အသီးသီးထံ ဟင်းတွေ ခွဲဝေပေးရင်း ဆုတောင်းလေးပြုကာ စားသောက်တော့သည်။
YOU ARE READING
Ajushi
Fanfictionဘာလို့များ အဲ့ဒီ မျက်မှန်ထူထူနဲ့ အာဂျူးရှီးကို ကျွန်တော် တော်တော်လေး ပိုင်ဆိုင်ချင်နေရတာတဲ့လဲ။ 25 6 2022
