Στο Ενδιάμεσο

κεφαλαιο 3

Μόλις βγήκα από το κτίριο του φροντιστηρίου, μισώ όταν έχω βράδυ γιατί μετά ο γυρισμός κάποιες φορές που δεν μπορεί να έρθει να με πάρει κανένας είναι αρκετά τρομακτικός, ειδικά μέσα στα σκοτάδια το κάνει χειρότερα

Αλλά αυτό έχει συμβεί ελάχιστες φορές, πάλι καλά

Κάνει υπερβολικά παγωνιά και βγάζω το κινητό μου για να καλέσω γρήγορα τον Ανδρέα για να έρθει

Βέβαια, δεν μας κάνει την χάρη να το σηκώσει

«Η κλήση σας προωθείται»

Ξεφυσάω και καλώ τον μπαμπά, αν και δεν νομίζω να μπορέσει να έρθει, δουλεύει βράδυ σήμερα

«Έλα Νεφέλη» μου λέει μόλις το σηκώσει και ξεφυσάω ανακουφισμένη

«Μπαμπά πες μου πως μπορείς να έρθεις να με πάρεις από το φροντιστήριο» του λέω με παρακλητική φωνή

«Αχ βρε Νεφέλη εγώ είμαι στην δουλειά κορίτσι μου, τον Ανδρέα τον πήρες;» Με ρωτάει

«Ναι, δεν το σηκώνει» του λέω και ξεφυσάει

«Μακάρι να μπορούσα να έρθω να σε πάρω αλλά δεν γίνεται» μου λέει «εντάξει δεν πειράζει θα πάω με πόδια δεν είναι και τόσο μακριά» του απαντάω καθησυχαστικά

«Πρόσεχε στον δρόμο, αν γίνει το οτιδήποτε πάρε με τηλέφωνο» μου λέει προειδοποιητικά και αφού του πω εντάξει το κλείνω

Συνεχίζω τον δρόμο μου αυξάνοντας ελαφρώς τα βήματα μου για να φτάσω όσο το δυνατόν γρηγορότερα σπίτι

Ούτε η ώρα, ούτε ο καιρός δεν βοηθούν καθόλου

Νιώθω μια στάλα νερού να πέφτει πάνω στο μέτωπο μου και αμέσως κοιτάζω τον ουρανό, πρέπει να μου κάνεις πλάκα τώρα..

Πολλές μικρές ψιχάλες άρχισαν σιγά σιγά να προσγειώνονται πάνω μου και όλο ένα και δυνάμωναν

«Γαμώ την τύχη μου» μουρμουρίζω νευριασμένη τρέχοντας προς την πιλοτή μιας πολυκατοικίας

Υπέροχα, τώρα πρέπει να περιμένω εδώ μέχρι να σταματήσει η βροχή

Γιατί σε εμένα;

Μόνο που δεν την βλέπω να σταματάει και πρέπει και εγώ κάποια στιγμή να συνεχίσω, δεν μπορώ να μείνω παραπάνω εδώ μέσα στο κρύο

Ετοιμάζομαι γρήγορα να βγω έξω από την πιλοτή και προχωράω πολύ γρήγορα

Ένας δυνατός θόρυβος από μια μηχανή ακούγεται να έρχεται από πίσω μου