Στο Ενδιάμεσο

Κεφάλαιο 47

«Μην ξεχάσεις να πάρεις την κάρτα πριν φυγεις, εγώ κατεβαίνω κάτω» υπενθυμίζω στην Σια λίγο πριν βγω έξω από το δωμάτιο μας

Φοράω τα γυαλιά ηλίου μου και ανοίγω την πόρτα του δωματίου μας για να βγω έξω

Το πρόγραμμα σήμερα έχει κολύμπι κοντά σε ένα  γνωστό beach bar του νησιού που θέλουμε να πάμε και έπειτα θα πάμε για φαγητό

«Καλημέρα» ακούω την φωνή του Αχιλλέα να λέει από το δίπλα δωμάτιο και γυρίζω να τον κοιτάξω

«Καλημέρα Αχιλλέα, που πας;» Τον ρωτάω χαμογελαστή και τον πλησιάζω

«Η Σια είναι μέσα; Ξέχασε εχθές στο δωμάτιο μας την τσάντα της» μου λέει βιαστικός δείχνοντας μου την πόρτα και τον κοιτάζω με ένα πονηρό βλέμμα

«Ναι μέσα είναι, δεν θα κατεβείτε; Θα πάμε για κολύμπι είπαμε» του θυμίζω

«θα κατέβουμε τώρα, ήθελα απλώς να περάσω πρώτα από εδώ» μου λέει «κατέβα εσύ και ο Στέφανος κάτω είναι» συνεχίζει γρήγορα λέγοντας μου και πάω να του απαντήσω μα με σταματάει μπαίνοντας αμέσως μέσα στο δωμάτιο μας

Σίγουρα ήξερε τι θα απαντούσα

Στο μεταξύ, όχι απλά μας πήρε την κάρτα μας, έχουμε μείνει με μια μόνο και χαροπαλεύουμε να μην την χάσουμε

Πρέπει να κατέβω και κάτω τώρα με τον άλλον τον βλάκα

Λες και επίτηδες το κάνουν

Καλώ το ασανσέρ και μπαίνω μέσα

Κατεβαίνω κάτω και αρχίζω να τον ψάχνω

Μόλις τον εντόπισα τώρα να πάω ή όχι; Δεν με είδε ακόμα

Τον βλέπω να κάθεται έξω ώστε να μπορεί να καπνίσει γιατί μέσα στο ξενοδοχείο δεν επιτρέπεται

Στο δωμάτιο μου μέσα όμως μια χαρά τα έκανε τα τσιγάρα του

Θα συγχυστω πάλι ας σταματήσω

Μήπως να πάω να πάρω κανέναν καφέ πρώτα; Ή να περιμένω εδώ τους άλλους να κατέβουν πρώτα

Λίγο αργά γιατί μόλις γύρισε το κεφάλι του και με είδε

Το βλέμμα του είναι σοβαρό

Όπως τις περισσότερες φορές

Ωραία ψυχραιμία Νεφέλη απλώς πλησίασε τον χωρίς να έχει συμβεί απολύτως τίποτα

Ταιριάζω λίγο καλύτερα τα γυαλιά μου και προχωράω σοβαρή προς το μέρος του χωρίς να πω κατι