Στο Ενδιάμεσο

κεφάλαιο 39

"Τελείωνε ρε Ανδρέα" του φωνάζω νευριασμενη γιατί δεν μου δίνει το τηλεκοντρόλ για να αλλάξω την ηλιθιότητα που έβαλαν και βλέπουν τόση ώρα

"Ρε βλακα μόνο εσύ δεν το βλέπεις εγώ με τον Φίλιππο βλέπουμε και δεν το βγάζουμε!" λέει και γυρνάω να κοιτάξω τον Φίλιππο μπας και του πει κάτι

και κάνει πως δεν με βλέπει

καλά

ακούω πόρτα και έπειτα η φωνή του μπαμπά μου και της κυρίας Δήμητρας από πίσω

"Γεια σας παιδιά τι κάνετε;" ρωτάει ο μπαμπάς μου αφού έρθουν στο σαλόνι μαζί μας

"Μπαμπά τι έγινε;" τον ρωτάω και τον αγκαλιάζω

"Νεφέλη η Δήμητρα έχει να πει κάτι στον Φίλιππο" λεει ο μπαμπάς μου και γυρνάω να κοιτάξω τον Φίλιππο παρεξενεμενη

"Τι έγινε μαμά;" την ρωτάει και σηκώνεται πάνω

"Φιλιππε ελα λίγο να μιλήσουμε ή δύο μας χρειάζομαι την βοήθεια σου και πρέπει να με βοηθήσεις" του λέει και χωρίς να πει τίποτα προχωράνε μέσα για να μιλήσουν ιδιαιτέρως

Φίλιππος pov:

"θα μου πεις;" την ρωτάω αφού την βλέπω να τρώει το νύχι της σκεπτική

"Ε; Ναι! λοιπόν..άκου αγόρι μου θα πρέπει να ξανά ανέβω πάλι πάνω στην Θεσσαλονίκη" μου λέει

"Ωραία ναι το ήξερα μαμά ότι ήρθες για λίγες μέρες" της λέω αλλά με διακόπτει

"Ναι αγόρι μου δεν είναι αυτό το θέμα. Θα χρειαστεί να έρθεις και εσύ μαζί μου στην Θεσσαλονίκη για ένα χρονικό διάστημα" μου λέει και απλώς μενω να την κοιτάζω

"Αυτό αποκλείεται, τι λες;" την ρωτάω και πλέον δεν είμαι ήρεμος

"άκου Φιλιππε δεν θα στο ζητούσα άμα η γιαγιά σου δεν είχε αρρωστήσει και τώρα χρειάζεται την βοήθεια μας" μου λέει και γυρνάω να την κοιτάξω

"Η γιαγια; τι έπαθε;" την ρωτάω  ανήσυχος

"Μην αγχώνεσαι αγόρι μου αρρωστησε και πρέπει να ξανά πάω Θεσσαλονίκη για να την προσέχω αλλά έχω δουλειές Φιλιππε και θέλω να έρθεις και εσύ να είσαι και εσύ εκεί μαζί της" μου λέει και μου χαϊδεύει το μάγουλο

Ξεφυσαω

"Εντάξει θα έρθω αφού η γιαγιά δεν είναι καλά θα έρθω" της λέω και την βλέπω που χαμογελάει και έπειτα με αγκαλιαζει

"μαμά για πόσο θα μείνω στην Θεσσαλονίκη;" την ρωτάω σκεπτικός ενώ είναι στην αγκαλιά μου