Στο Ενδιάμεσο

Κεφαλαιο 42

Pov Φιλίππου:
«Θεέ μου νιώθω τόσο εξαντλημένη» ακούω την φωνή της μαμάς μου να λέει μόλις ανοίξει την πόρτα του σπιτιού μας

Η Θεσσαλονίκη είναι υπέροχη. Στην αρχή είχα τις αμφιβολίες μου αλλά μόλις φτάσαμε άλλαξα γνώμη. Θα μου κάνει καλό πιστεύω η αλλαγή του περιβάλλον που βρίσκομαι

Ήθελα λίγο να ξεσκασω έτσι και αλλιώς μακριά απο την Αθήνα και πιστεύω βρήκα το κατάλληλο μέρος

«Και εγώ το ίδιο μαμά» της λέω και αφήνω τις βαλίτσες κάτω στο πάτωμα ξεφυσώντας

«Αγορι μου πέσε λίγο για ύπνο να ξεκουραστείς και μετά θα πάμε να δούμε την γιαγιά σου. Κάτι μου είπαν πως θέλει να μας δει ο γιατρός» μου λέει και γυρνάω να την κοιτάξω

«Ναι θα πήγαινα έτσι και αλλιώς. Πήγαινε και εσυ καλύτερα» της λέω και μου χαμογελάει γνέφοντας

Παίρνω την βαλίτσα μου και πηγαίνω μέσα στο δωμάτιο μου για να ταιριάξω τα πράγματα

Τα αφήνω σε μια γωνία και βγάζω κάτι άνετα ρούχα από την βαλίτσα μου για να φορέσω και να κοιμηθώ

Νομίζω πρέπει να πάρω και την Νεφέλη να δω τι κάνει και εκείνη

Θα την πάρω αργότερα

Μόλις βάλω τα άνετα ρούχα μου ξαπλώνω κατευθείαν στο κρεβάτι και ο ύπνος δεν αργεί να με πάρει

(...)

Νεφέλη pov:
«Οχι απλά δεν τον έπεισα, κανόνισε και οικογενειακό τραπέζι τάχα μου με αυτήν και τον γιο της!» Λέω έξαλλη στον Στέφανο και στον Αχιλλέα για την συζήτηση που είχα με τον πατέρα μου

Τώρα που βγήκα από την φρικτή τιμωρία που δεν θέλω ούτε να το θυμάμαι, βρήκα την ευκαιρία να βγω με τα παιδιά γιατί είχα αρκετές μέρες να τους δω

«Έχει και γιο;» Ρωτάει ο Στέφανος κάπως αδιάφορα καθώς είναι περισσότερο επικεντρωμένος στο τσιγάρο που στρίβει αυτή την στιγμή

«Ναι» μουρμουρίζω και ρίχνω το βλέμμα μου πάνω του «θα μου κάνεις ένα;» Τον ρωτάω μετά από κάτι δεύτερα τελείως ξεκάρφωτα αλλάζοντας το θέμα μας

Θέλω να δοκιμάσω

«Για ηρέμησε εσύ που θες και τσιγάρο» μου λέει ο Αχιλλέας και μου φαίνεται πως την μπουνιά δεν θα την γλιτώσει σήμερα

«Αχιλλέα αγόρι μου τι έχεις σήμερα; Περίοδο;» Τον ειρωνεύομαι και γυρίζω το βλέμμα μου στον Στέφανο αγνοώντας τον επιδεικτικά