Στο Ενδιάμεσο

Κεφαλαιο 44

«Κάτσε τι λες τώρα ρε Νεφέλη; Πότε έγιναν όλα αυτά; Ο βλάκας ο αδερφός σου ακόμα τίποτα δεν μου έχει πει, τις τελευταίες μέρες δεν μιλάμε και πολύ» μου λέει ο Φίλιππος σοκαρισμένος, αφού του είπα τι συνέβη πάνω κάτω αυτές τις μέρες με την γνωριμία της Καλλιόπης

«Ναι άσε, τουλάχιστον πήγε καλύτερα από αυτό που περίμενα» μουρμουρίζω κοιτάζοντας τον από την οθόνη του κινητού μου

Είπαμε σήμερα να μιλήσουμε λίγο κλήση να πούμε τα νέα μας, καιρό είχα να δω αυτό το φατσονι

«Η ζέστη είναι αφόρητη, δεν αντέχω άλλο» συνεχίζω μετά από λίγο αλλάζοντας θέμα

Βάζω το air condition στους 24 και απλώνομαι στον καναπέ, έτοιμη να κοιμηθώ

«Δεν σε βλέπω και πολύ κεφάτη, συμβαίνει κάτι;» Με ρωτάει καχύποπτος

«Όχι όχι βρε Φίλιππε, νυστάζω απλά» του λέω και χαμογελάω «πότε θα έρθεις;» Τον ρωτάω στην συνέχεια

«Αλήθεια δεν ξέρω ότι και να σου πω ψέματα θα είναι» μου λέει «θέλω να ελπίζω σύντομα» μουρμουρίζει και δεν λέω κάτι απλώς κοιτάζω την οθόνη ανέκφραστη

«Θα σε κλείσω Νεφέλη μου εντάξει; Θα σε πάρω μετά έχω μια δουλίτσα» μου λέει και γνέφω καταφατικά

«Εντάξει εντάξει, πρόσεχε!» Του λέω και χαμογελάει

«Πάντα» απαντάει και στην συνέχεια τερματίζει την κλήση μας

Αφήνω το κινητό στην άκρη ξεφυσώντας και κλείνω τα μάτια μου ως που να με πάρει ο ύπνος

{...}

«Ρε παιδιά ξέρετε τι σκέφτηκα» ξεκινάει να λέει η Σια και γυρνάμε να την κοιτάξουμε περίεργα

Τι θα σκέφτηκε πάλι αυτό το μυαλό

«Πρόσεχε τι θα ακούσω» μουρμουρίζει ο Αχιλλέας και τον αγριοκοιτάζει για λίγο και στην συνέχεια απαντάει αγνοώντας τον

«Καλοκαίρι είναι, παρέα είμαστε, όμορφα περνάμε, ζέστη αφόρητη υπαρχ-» ξεκινάει ο ατελείωτος μονόλογος της και για αυτό την διέκοψα αμέσως

«Σια ναι παρακάτω αυτά τα ξέρουμε ήδη» της λέω με ένα αγανακτισμένο ύφος

«Έλεγα να πάμε κάπου διακοπές όλοι μαζί» λέει μετά από λίγα δευτερόλεπτα και επεξεργαζόμαστε όλοι την πρόταση της λιγάκι