Fake Eyes Open

Peace{M}

Bu bölümü şu şahsa hediye ediyorum
jikookunmanyagi0
(Kendisi kesinlikle saf mı saf enayi)

"Seungmin. Kusura bakma erken çıkıyorum. Söz veriyorum yarın istediğini yapacağım ama bugünlük ara verelim hm?"

Yorgundum. Ağladıktan sonra gelen baş ağrısı ile ayakta duramayacak hale gelmiştim. Hyunjin ile birlikte eve gidecektik.

"Önemli değil Felix ama sorun ne? Yorgun görünüyorsun."

Arkadaşına gülümsemiş ve omzunu patpatlamıştı.

"İyiyim Seung. Sen Minho'ya haber ver çalışanlar 1 saat erken çıksın. Toplantitve görüşmeler iptal bugün."

"Peki ama sonra anlatacaksın ne olduğunu."

"Hmhm anlatacağım söz."

Telefonunu ve cüzdanını alıp çıkmıştı odadan. Hyunjin'de yan taraftaki toplantı odasından çıkınca onun yanına gitmiş koluna girmişti.

"Gidelim mi sevgilim?"

"Gidelim sevgilim."

•

"Off gidip dus almak istiyorum.."

"O zaman gidip al Felix."

Göz devirip koluna vurmuştum. Şuanda olduğumuz durum alışıldık değildi. Hiç sevgilim olmamıştı veya bir ilişkim.

Hyunjin farklıydı. Yanındayken huzurlu hissediyordum. Son 1 aydır yaşadığım her şeyi unutturmuştu onun kucağı.

Dudağıma yaklaşıp minik bir öpücük kondurmuştu. Tabi ki sadece dudağımla kalmadı.

Burnum, yanaklarım, alnım ve boynum. Utanmasa götümü de öpecekti.

"Felix.."

"Hm?"

"Çok güzelsin."

Bunu biliyordum ama ondan duymak çok hoştu.

"Teşekkürler.."

Kafasını boynumdan kaldırmış gözlerimle hizzalamıştı.

"Teşekürler ne?"

"Teşekkürler hyunjin sende çok taşşaklısın sevgilim~"

"Şimdi oldu."

İkimizde aptal aptal gözlerimize bakıyorduk. Çok güzeldi gözleri. Sanki onun deyimiyle yüzümdeki yıldızlardan ikisi onun gözlerine düşmüştü. Pardon üçü, bir de gözünün altındaki yıldız var.

Ellerini kalçamda hissetmemle nefeslerin sıklaşmıştı. Bir eli kalçamda diğer eli ise çenemdeyken gözlerini bir an olsun çekmemişti.

"Vücudun, gözlerin, gülüşün, kahkahan, çillerin, duyguların, tavırların... Herseyin nasıl mükemmel olabiliyor Felix?"

"Sallama Hyunjin. Çillerim güzel değil."

"Neden beğenmiyorsun? Zarif ve his gösteriyor seni."

Gözlerimi kaçırmış biraz etrafta gezdirdikten sonra nefes vermiştim.

"Annem. Bizi bırakıp gitmişti. Sanırım 10 yaşındaydım. Gidene kadar her zaman cillerimin güzel olduğunu söylemişti. Ama gittiği gün bana söylediği şeyler onun ağzından çıkmıyor gibiydi."