Cam Sileceği

23.Bölüm(Part 2)

Merhabalar,
Asıl karşılaşıp yüz yüze geldiğimiz bölümle karşınızdayım!
Hayat temposu ve sınavlarım sebebiyle biraz gecikti , üzgünüm.
53K olmuşuz!
Yorumlarınızı okumak için heyecanlıyım..
İyi okumalar✨

"Salim sen çıkabilirsin." sesini tekrar duyduğumda bir şeyler iyice kafamda otururken göz kapaklarım gözlerimi örtüp beni an'a hazırlamaya çalıştı sanki. Kaçtığım an fazla beklenmedik bir şekilde gerçekleşirken , bunu idrak etmek bulunduğum durumdan ötürü fazlasıyla zordu. Bu saniyeye kadar yaşadıklarım bir süreliğine benden silinirken içimde farklı bir kaç kıpırtı oluştu.

Son bi derin nefes alıp gözlerimi açtığımda adını yeni öğrendiğim Salim odadan çıkıp kapıyı kapattığını gördüm. Oda da şu an Kağan ile yalnız olduğumuz detayıyla da ayrı bir yüzleşme yaşarken , istemsizce parmaklarımı kütletmeye başladım. Gergindim , her açıdan. Yavaşça önüme döndüğümde Kağan ile göz göze geldim.

"Şaka gibi şu an." dedim.

"Geç otur ayakta durma."  aynı anda Kağan'da konuştuğunda seslerimiz karışsada ikimizde birbirimizi anlamıştık.Gözlerim gözlerindeyken dudaklarımı ıslattım stresle ve ardından minik bir nefesim dudaklarımın arasından sert bir şekilde dışarıyla buluştu.

"Benim içinde beklenmedik ve şaşırtıcı bir an." dediğinde karşısında ki koltuğa oturmuştum.

"Beni nasıl tanıdın?" bir anda benden çıkan soruyla duraksadı. Bir süre durup izleyecek gibi oldu.

"Seninle ilgili bilgiler haliyle bana geldi Pelin. Tüm kişisel bilgiler seninkilerle uyuşunca bir şeyler oturdu kafamda ama yinede emin değildim.Sesini duyana kadar.." yumuşak sesiyle net bir özet geçtiğinde başımı usulca salladım.

"Anladım." Dedim ve durdum. "Şimdi ne olacak? Yani bu baskın olayı ve benim yaşadığım olay. Önce bu yaşanan olayın gerginliğini halletmek istiyorum."

"İfadeni aldılar mı?" dediğinde başımı olumsuz anlamda salladım.

"Kaç saattir nerde bekledin?"

"Yani nasıl tarif edebilirim bilemedim. Bir masaya oturttu beni geleni geçeni izledim , bekledim. O sapık herifle bile karşılaştım. Taciz edilmek üzereydim umursanmadı gibi resmen. Adamla aynı nezarete girmediğim kaldı bi." isyanla cümlemi sonlandırdığında Kağan'ın havaya kalkan kaşlarını saniyelik inceledim.

"Salim ne halt yiyordu?" sağ eli alnını kaşımaya başladı. "Gerçi bi ara benim yanımdaydı , doğru."

"Salim anca beni tersledi. Bak ," kolumu tekrar göz önüne getirdim. "kolumu morarttı resmen ya. Şu işi bir halledeyim ondan da şikayetçiyim."

Kağan'ın gözleri koluma kaydığında sert ifadesi çatılan kaşlarıyla birlikte iyice sertleşirken , moraran yere değen parmaklarımdan dolayı canımın acımasıyla elimi geri çektim. Ağzının içinden mırıldandıklarından bir şey anlamamıştım.

"Ben halledeceğim Salim'i , ifadeni halledelim önce." ayağa kalkıp başka bir şey demeden odadan çıktı. İlk karşılaşmamızın garipliği ikimizinde tavırlarına fazlasıyla yansıyordu. Asla bu konuyu açmayıp telefonda ki samimiyetimizi kullanmıyorduk.

Bir kaç dakikanın ardından Kağan odaya tekrar girdiğinde hemen arından kapıyı kapattı. Bana doğru gelip önümde ki sehpaya oturduğunda , elindeki kremi anca fark etmiştim. Kapağını acele etmeden açıp bacağının üzerine koyduğunda hafifçe öne doğru kayıp bana biraz daha yaklaştı.

"Önce koluna şunu sürelim , acısını alır biraz olsun." gözlerini kolumdan ayırıp bana baktığında minik baş hareketiyle onayladım. Benden olumlu cevabı aldığında sol eliyle kolumu yavaşça kendisine doğru yaklaştırıp diğer eliyle kremi sürdü. İlk başta ki acısı geçtiği için herhangi bir tepki vermemiştim ama Kağan her an canım acıyabilirmiş gibi temkinli davranıyordu.