Cam Sileceği

25.Bölüm

Merhaba ,
Etkileşimler için teşekkür ediyorum. Bir kişi dahi olsa benim için tebessüm sebebidir.
Umarım ki bir şey geçirebiliyorumdur acemiliğime rağmen.
Ben eksikliklerimi bildikçe sizin 'harika' diye attığınız yorumlar beni daha çok heyecanlandırıyor , eksiklerimle barıştırıyor.
Teşekkür ederim.
İyi okumalar 🤍

Taksinin ücretini ödedikten sonra hemen inip önünde durduğum karakola çevirdim gözlerimi. Belki daha önce defalarca geçtiğim bir yapıydı belki düne kadar öylesine bir yerdi benim için. Ama biliyorum ki o akşamdan sonra burası önünden öylesine geçip gideceğim yerler arasından sıyrılmış ve kendini başka bir yere konumlamıştı.

Bomboş dikilip karakolu incelediğim için nöbet tutan polislerden garip bakışlar gördüğümde düşüncelerime bir perde çekip çantamı omzuma taktım tekrar. Dün tepki gösterememiş donuk kalmıştım ama bu sefer farklı bir gelişti. Farklı bir amaç ve hatta farklı duygularla yürüyorum. Korku ve endişenin yerinde saf bir heyecan vardı sadece. Tüm hücrelerime kadar bu duyguyla doluydum.

Karakolun kapısından girip biraz ilerlediğimde bana dönen bakışları umursamamaya çalışsamda acaba bildirmem gerekir miydi diye de içime bir kurt düşmüştü. İçerisinde bulunduğum yer duygusal açımı geride bıraktığımda alelade bir yer değildi sonuçta. Görmek istediğim kişi de öyle. Biraz daha ilerledikten sonra bir memurun yanına geçeceğim sırada görmesem daha mükemmel olacak biriyle göz göze gelmiştim. Tek kaşı havalandıktan sonra eski halini almış yüzünde de bir tebessüm belirmişti , kısa süreliğine.

"Hoşgeldin , bir problem mi var?" Salim anında yanıma gelip konuştuğunda bir adım gerisinde kalmıştım.

"Hoşbuldum , Kağanla görüşeceğim." dediğimde elinde ki dosyayı rulo haline getirip tekrar düzledi.

"Ben geçireyim seni," dedikten sonra ilerleyecekti ki tekrar durdu. "Pelin ben dün işin özür dilerim. Kolunu gerçekten isteyerek o şekilde tutmadım. O şerefsizle aynı ortamda bulunmanız bir an beni çok gerdi seni çıkartmak istedim, fazla oldu. Kusura bakma tekrardan tüm samimiyetimle söylüyorum." Yüzünde ki ifadeden tüm samimiyeti gerçekten belliydi. Dün de pişmanlığı geçmişti yüzünden.

"Farkında olmadan yaptığın belliydi uyarınca sıçradın resmen zaten ama yinede hoş değildi dün seninle geçirdiğim vakitler. Ama bende gergindim biraz zorladım galiba , kusura bakma." Hafif bir tebessümle konuştuğumda başıyla onaylayıp odaya kadar eşlik etti. Hatta benden önce tıklatıp kapıyı açtı içer geçmem için. Köşede kaldığı için Kağan muhtemelen direkt beni görmüştü.

"Selam." dediğimde yüzünde ki gülümseme anlık gerginliğimi bir sıcaklıkla doldurmuştu.

"Selam,hoşgeldin." Ayağa kalkıp yanıma geldiğinde karşı karşıya kalmıştık. Şu an muhtemelen sarılmamız , tokalaşmamız bir şekilde selamlaşmamız gerekiyordu. Ama mesajlarda ki Pelin gitmiş yerine utanıp köşe bucak kaçan başka biri gelmiş gibiydi.

"Ben bi gerildim yine böyle karşı karşıya, göz göze gelince." gülmekle ciddiyet arasında bir yerlerdeydim.

"Bende farklı bir durumda değilim gibi." dedi.

"Ver elini tokalaşalım biz Kağancım en iyisi. Yoksa böyle kalacak gibiyiz." Dediğimde şaşkın bir ifade yüzünde yer edinirken sağ elimi aramıza doğru uzattım. Gülmeye başladığında ellerimizi birleştirdi. Sanki buz gibiymiş tenim , elleriyle ateşe dokunmuş gibiydim.