Let's travel Palawan in Douglas' eyes.
Douglas Alejandria, a son of Cuyo's Vice Mayor, decided to leave their hometown and live alone and work his ass out to live in Coron. It was all good until one tourist came and changes the course of the world f...
Oops! Ang larawang ito ay hindi sumusunod sa aming mga alituntunin sa nilalaman. Upang magpatuloy sa pag-publish, subukan itong alisin o mag-upload ng bago.
When Cory said we'll be going to Cuyo, I was the happiest man in the world.
"One last time, are you sure you want to visit Cuyo and meet my parents?" I asked one more time.
Tumaas ang kilay niya sa tanong ko. As expected. "Gusto mo bang bawiin ko na lang iyong sinabi ko?"
I quickly shook my head. "Nope. Walang bawian. Sinabi mo na 'yon kaya locked in na 'yon. We'll go to Cuyo."
"E, bakit ka pa nagtatanong ulit?"
"I'm just making sure," I reasoned. "Malay ko ba na baka napilitan ka lang din."
She crossed her arms. "Bahala ka riyan sa buhay mo. If magtanong ka pa, baka tuluyan pang magbago ang isip ko."
"Hindi na, hindi na," I said as I zipped my out. "That's final. We'll go to Cuyo... akalain mo 'yon, I'll be home soon again."
She smirked. "Ako lang pala magiging sagot mo para makauwi ka na Cuyo, e."
"I believe you're the answer to my life, Cory," seryoso kong tugon. "You're the one I've been waiting for. The one I wanted to be with forever. The key to my heart—"
Natigil lang ako sa sinasabi ko nang bigla niyang pingutin ang tainga ko.
"Talaga ba? Ang daming sinasabi, ha?"
"Ouch."
"Ouch ka riyan," aniya sabay irap. "Ang dami mong sinasabi. Why don't we just go and head back to the hotel. Gusto ko na humiga at magpahinga. I'm so tired."
"Pwede ka naman dito," aniko sabay tapik sa braso ko. "Pwede kitang buhatin o kaya naman pwede kang pumasan sa likod. I'll carry you wherever you wanted to be. Akong bahala sa 'yo."
Her face scrunched when I said those words. "Seryoso ka ba, Douglas? Anong nangyayari sa 'yo? I know what could it be. Pagod ka lang. Now it's the right time na bumalik na tayo sa hotel and ituloy na lang natin next time. I think what we've got today is enough for the first few episodes... sa tingin mo?"
"I think mas sapat ka na sa buhay ko."
Hinabol niya ako ng kurot sa tagiliran ko pero naiwasan ko kaagad siya.
"Isa pa," may pagbabanta na sa tono ng boses niya. "Let's go na..."
She grabbed my hand and hastily pulled me back to where the exit is. Nagpahatak naman ako sa kanya hangga't sa marating namin ang van kung saan may trip papunta sa hotel na pinagtutuluyan namin. That would be two hours trip again and I feel like Cory would take the opportunity to sleep all throughout the trip.
"Who are you texting?" she asked.
Agad kong pinatay ang phone ko nang sinubukan niyang silipin ang screen. "Wala."
"Hmm?" she hummed raising her brow as well. "That's suspicious... sino 'yon? May ka-fling ka ba na hindi mo sinasabi sa akin? Be honest with me."
"Wala..." tipid kong sagot at saka ko pinalibot sa balikat niya ang braso niya, but she ended up punching me on my side. "Grabe ka na sa akin."