Let's travel Palawan in Douglas' eyes.
Douglas Alejandria, a son of Cuyo's Vice Mayor, decided to leave their hometown and live alone and work his ass out to live in Coron. It was all good until one tourist came and changes the course of the world f...
Oops! Ang larawang ito ay hindi sumusunod sa aming mga alituntunin sa nilalaman. Upang magpatuloy sa pag-publish, subukan itong alisin o mag-upload ng bago.
I arrived early at the beach to prepare for today's activity.
Since I got back to work, it was pretty normal for me. I think I've already been past the three-week vacation I had with Cory before. I haven't heard anything from her since then and that's okay as she was discovering herself. We should understand where she was coming from.
We'll give her time to do so, and if she didn't come around, it'll be okay. We just wish the better for her.
"Ilang tao 'yong grupo sa first activity natin?" tanong ko kay Ankol.
Chineck naman ni Ankol iyong board kung saan nakalista ang mga guest.
"Pito sila," aniya. "Mukhang mga pinoy naman 'to. Base sa mga pangalan nila, mukhang mga lokal naman."
"E 'di, hindi na tayo mahihirapan niyan." Tawa ko pa. "Pero baka binarat tayo niyan, ha? Alam mo naman."
"'Yon lang! Online ata sila nag-book, e. Fixed na ang price ro'n."
Napakibit balikat na lang din naman ako. "E 'di, go. Wala naman tayong magagawa. Sure ka na pito lang sila, ha?"
Pinamukha sa akin ni Ankol ang listahan sa harap ng mukha ko. "Gusto mo pa ata ingudngod ko sa 'yo, e. 'Di bale, madali lang turuan 'yang mga 'yan."
"Sure ka ba riyan?" Ngisi ko pa. "Sa mga nakasalamuha ko, sila ang mahirap turuan dahil mga walang experiences. Good luck na lang sa atin."
"Iniwan ka lang ng jowa mo sumungit ka na," komento ni Ankol. "Tama ako, 'di ba?"
Napangisi ako saka umiling dahil sa tanong niya. "Hindi 'no. Hindi ko naman jowa 'yon saka 'wag ka assuming."
"Sus! Nami-miss ko lang, e."
"Tumigil ka na, Ankol. Anong oras na ba?"
"Yie! Iniiba ang usapan! Puntahan mo na kasi sa Maynila."
"Akala mo naman napakalapit ng Maynila, e, 'no? Magtrabaho na lang tayo. Anong oras na ba at baka dumating na iyong mga 'yon."
"9:46 na," aniya. "Labas lang ako. Check ko rin kung anong ginagawa ni boss."
Inayos ko naman ang mga equipment na gagamitin ng mga guest ngayong araw. For the past few days, isa lang din ito sa mga nagiging libangan ko. Bahay, trabaho, at kung maimbitahan man kina tito ay dadayo ako sa kanila. But that's the same routine I've been doing since I arrived and got back to work.
Forgetting Cory is a little tricky as I felt like she planted something in me that I couldn't get over.
Mga ilang saglit lang ay narinig ko na ang motor ng bangka and then the noise that follows. I stood by the door and sneak what was happening. Gaya ng nakalista sa sheet, pito ang guest na dumating. Apat na lalaki at tatlong babae ang bumaba ng bangka. They were all young—I think basing on the way they look, mga nasa early twenties to mid-twenties ang mga ito.
