Dangerous Resurrection

CHAPTER 5

——— L I V I N G H E L L ———

Naalimpungatan ako nang marinig ang mga huni ng ibon kaya agad akong bumangon sa pagkakahiga at saka ko lang nakita na naka bukas ang glass window nitong kwarto ng male lead

Kitang kita ko kung paano sila mag saya habang lumilipad na parang walang mga problema, naka patay ang aircon kaya sariwang hangin ang dumadapo sa balat ko.

Hindi na ako nag aksaya pa ng oras dahil agad na akong tumayo mula sa kama. Wala si Xanth pagka gising ko at sa tingin ko nasa loob sya ng bathroom, sinuot ko agad ang sneakers ko at hindi na nag abalang mag suklay dahil agad ko nalang ulit ito inipit ng clip na ginamit ko kagabi.

Dali dali akong lumabas sa kwarto nya, dahil wala akong balak na makita ang male lead kase masisiraan na ako nang bait kapag nag usap pa kami ngayong umaga. Ayaw ko naman mag mukang bruha  masyado dahil lang sa nag usap kaming dalawa.

Pero buti nalang talaga may nasasagot ako sa mga tanong nya na akala mo naman ay detective.

Hindi ko na pinansin ang mga mythic guard na naka tingin sakin ngayon na may pag tataka sa mga mata, samantalang ang iba ay may nakaka lokong ngiti.

'Aba! Wag nilang sabihing green minded sila dahil iba ang iniisip nila sa mga iba nilang kasamahan?!'

Tahimik lang akong naliligo at iniisip kong anong magiging reaction ni Xanth kapag nalaman nyang wala na ako dun, at umasa ka naman na mag kakaroon ng reaction yun, Lunar?

Wala ngang emosyon, reaction pa kaya? Aish! Mabuti pang isipin ko nalang kung saan ako makaka hanap nang magaling na mananahe sa mundong ito. Sa laki ba naman kasi ng punyetang mundong ito mukang hindi ako basta basta makaka hanap ng magaling na mananahe.

Bumuntong hininga nalang ako bago umahon sa bathtub saka sinuot ang robe.

Pinatuyo ko muna ang buhok ko at powder nalang saka eyeliner ang nilagay sa muka ko, hindi na ako nag abalang mag lagay ng kung ano ano sa lips nitong si Livinghell dahil maganda naman ang kulay.

Namaywang muna ako habang tinititigan ang black jagger pants and black minie jacket na susuotin ko, pero kalaunan, pinag papasalamat ko talaga na ang mga damit na suotan ko sa earth ay dinala dito ng author, dahil dapat lang para kahit papaano mapalubag nya ang loob ko.