Dangerous Resurrection

CHAPTER 11

——— L I V I N G H E L L ———

"Well, hello there, Hubby!" Naka ngiting tawag ko sakanya na may malambing na tono at pang lalandi. Sino ba naman hindi lalambingan ang tono ng pananalita kung yung awra nya mahahalata mong handa na kumain ng tao.

Naka tingin pa din ako sakanya hanggang sa maka upo ulit sa tabi nya na ngayon ay nasa akin parin nakatingin ang seryoso nyang mata. Geez! Ano nanaman ba ang kasalanan ko sa demonyong ito at kung maka tingin para naman may kasalanan akong hindi karapat dapat mapatawad.

Nang hahaplos ko syang nilambing habang nasa balikat nya ang kamay ko "Hubby, why? Have I done something wrong again?" Ay! Jusq ang hirap naman makuha nitong male lead na ito, hindi nalang makipag lambingan sakin para tapos na at talagang sinadya pang mag hanap ng away.

Ilang minuto na ang lumipas pero tahimik pa din sya habang umiinom ng wine at hindi ako kinakausap. Aba! Ang kapal naman ng muka nya para ganyanin ako, sa libo-libong tao wala pang nakaka-gawa sakin nito, tanging sya lang. Aiya! Ay nako, pigilan nyo ko baka makagat ko to.

"Hubby!" Iritadong iritado ko syang tinatawag habang halata ang katamaran na ikina-lingon nya sa akin. Geez! Sana naman hindi malakas yung boses ko, sa dami ba namang mga mosang dito malamang lalaki tenga ng mga yun.

Pero ang gago tinignan lang ako habang naka poker-face, aba! Tangina ang kapal talaga ng muka nitong poging hinayupak na to, pag katapos nyang iparamdam yung ganong awra sa akin kanina ay ganyan lang nya ako titignan. Aiya! Buti nalang hindi ako nag expect na titignan nya ako ng malambing kasi sure akong mag mumuka akong tanga sa banquet kahit na kami lang dalawa ang nandito sa sulok.

"Are you seriously giving me the silent treatment?! I'm beyond irritated, Xanth! This is infuriating." Inis na inis kong sabi na kinataas nya lang ng kilay.

Grr! Animal ka talagang hinayupak ka! Ang hilig mo talagang inisin ako eh no?! Porket wala kang pakiramdam ganyan mo ko tatratuhin.

Sandali lang hindi yata maka tarungan yun, tangina mo yari ka saking lalake ka. "Ah, I see. Okay, fine. If that's how it is." Tumayo ako nang padabog saka sya iniwan ulit para layasan, bwiset.

Nag lakad ako palabas ng Venue at palabas nang building at tinungo ang parking lot, wala na akong pake kung hanapin nila ako dun dahil tangina ng isang tao dun. Tangina nya! Tagina nya talaga!

'Ayoko na, mag hahanap na ako ng bagong asawa.'

Sumakay na ako sa baby Ferrari ko saka ito pinaandar ng mabilis, yung high speed, bro.

Nakarating ako ng buo sa bahay ni Livinghell, dito mismo sa Cavendish City. May kalayuan ang bahay na ito sa bahay na binigay ko kay Gladz, ito kasing bahay na ito ay malapit sa gate ng mansyon ng mga Cavendish. 50 minutes ang byahe, pero para sakin malapit na yun.