Epilogue

1K 52 4
                                        

(Unicode)

" ဖေဖေနှင့် အဆက်အသွယ်ရတယ်မဟုတ်လား၊ အန်တီ။ "

သူမရှေ့၌ ထိုင်နေသူဂျန်းနီသည် အရင်နှစ်တွေကထက် ပိုမိုရင့်ကျက်လာသည်။ ပထမဦးဆုံး အလုပ်ခန်းထဲသို့လာခဲ့တုန်းကအချိန်ကို အမှတ်ရမိသည်။ စိုးရိမ်စိတ်များနေသည့် မိန်းကလေးငယ်။ ယခုတော့များ တည်ငြိမ်မှုအပြည့်နှင် အကြည့်တို့မှာ လောကဓံကြောင့် ပါးပါးလေး ရင့်ကျက်နေကာ စူးရှရှ။

" ရတယ်၊ မင်းကိုမပြောဖို့တော့ ငါ့ကို အကူညီတောင်းတယ်။ ဘယ်တတ်နိုင်မလဲ၊ မင်းက နေ့တိုင်းနီးပါး လာမေးနေတော့လဲ။ "

" သတင်းတွေကိုတွေ့ပါတယ်...။ "

ခေါင်းကလေးငိုက်ကျသွားသည်။ အားနာသည်ဆိုတာကို သရုပ်ပြတာမျိုးလား။ တောင်းပန်ချင်စိတ်ကလေးလား။ သူဘဲ သိလိမ့်မည်။

" ကျွန်မကိုတွေ့ချင်တယ်တဲ့လား။ "

မသေချာသော ထိုမိန်းကလေးတွေးနေသည့်အရာကို သေချာစေရန် မေးနေသည်ဆိုတာ မစ္စမာနိုဘယ်သိလိုက်သည်။

" ဟင့်အင်း။ မင်းအတွက်အကောင်းဆုံးတွေဘဲဖြစ်စေချင်တာမလို့ သူကမင်းဘဝထဲမှာ ခေါင်းမဖော်တော့ဘူးတဲ့။ အားနာနေမှာပါ။ "

" ဟုတ်ကဲ့။ ပြန်ပြောပြပေးလို့ ကျေးဇူးပါဘဲ၊ အန်တီ။ "

" အင်း။ "

မစ္စမာနိုဘယ် ခေါင်းတစ်ချက်ညိတ်တော့ ဂျန်းနီဟာ အရိုအသေပြကာ ရုံးခန်းထဲမှထွက်သွားသည်။

-

သူမ မစ္စမာနိုဘယ့်ရုံးခန်းထဲက ထွက်လာချိန်ကတည်းက ဘယ်စီသို့ ပြေးဝင်ရမယ်မှန်းမသိ။ လမ်းပျောက်နေခဲ့သည်။ မေမေဆုံးသွားတာတောင်မလာတဲ့ဖေဖေ။ အဆက်အသွယ်မရှိ အစဖျောက်သွားတဲ့ ဖေဖေ။ ပြန်တွေ့တော့ အန်ဒီချာဝီ၏ အမှုတွဲတို့ကိုဖော်ထုတ်ကာ အပြစ်ဝန်ခံသွားတဲ့ သတင်းစာထဲကဖေဖေ။ သူမဦးနှောက်သေးသေးလေးနှင့် ဘယ်အရာကိုမှ လိုက်မမှီတော့ဘူးဟုခံစားခဲ့ရသည်။ ထိုင်းသို့ရောက်ရောက်ချင်း သတင်းစာတိုက်သို့သွားကာ လူပျောက်ထည့်ခဲ့သည်။ သတင်းစာထဲတွင် ထိုလူပျောက်ကြော်ညာပါလာခဲ့ပင်မယ့်လဲ ဆက်သွယ်လာသူတော့မရှိခဲ့ချေ။ သူမ ပါးပြင်နှစ်ဖက်ပေါ်သို့ ပူပြင်းနေသည့် မျက်ရည်စီးကြောင်းကလေး ကျဆင်းလာသည်။ ရှိုက်ကြီးတငင်မဟုတ်တောင် ငိုမိသည်။
ယိုင်ကာ ခွေလဲချင်လာသည့် ခန္ဓာကိုယ်အားထိန်းကာ သန့်စင်ခန်းသို့သွားရန်လမ်းကိုရွေးရသည်။ ခြေလှမ်းတို့ကမရွေ့..။ ခန္ဓာကိုယ်အားလွှတ်ချလိုက်ပြီဟု တွေးလိုက်သည့်အချိန်တွင် သူမဦးခေါင်းအား မှီစေသော အမှီအခိုတစ်ခုအားခံစားလိုက်ရသည်။ ခါးတွင်ခံစားလိုက်ရသော အနွေးဓါတ်နှင့်အတူ သူမဟာ အရှေ့ကလူအပေါ် မှီခိုနေမိသည်။

KIM Where stories live. Discover now