FRACTURED

CHAPTER 4: SILENT COUNTDOWN

"What do you wanna have?" Literal na nalaglag ang panga ko nang makumpirma kong ako ang kinakausap niya. Tumingin-tingin pa ako sa likuran ko para i-check kung may ibang tao pa ba ngunit maliban sa transparent na brown na salamin na magsisilbing wall ay wala naman na akong nakita.

Agad akong tumayo upang sipatin ang noo niya para i-check ulit kung may sinat ba siya o ano.

"What the fuck are you doing?" Singhal niya ngunit hindi ko makuhang mainis dahil napaka-kalmado at napakalambot ng dating ng boses niya kahit pa ang sama ng tingin niya sa akin.

Nanatiling nakalapat ang palad ko sa noo niya at hindi ko mapigilan na huwag mapangiti nang marealize na hindi man lang niya tinabing ang kamay ko. Tuwing bumabait kase siya sa akin, parang hindi makatotohanan. Kaya, thanks Gawd at siya pa rin pala 'tong kaharap ko.

"Magde-date tayo, Hani?" Tanong ko saka nagpa-cute.

Agad namang nagbago ang reaksyon sa mukha niya. Bigla siyang nagseryoso kaya't natahimik ako.

Letse, naka-free trial lang pala 'tong kabaitan niya.

"It's lunch time, Daree."

'Daree'

Tangina, Herrera. Babaliwin mo ako.

Natameme ako bigla dahil sa narinig. I just stood there and I couldn't even move. For fuck's sake, my heart started pounding so hard I thought it might burst any moment from now.

Lintek na palpitation to!

My brain felt like someone had wiped it clean dahil kahit anong pilit ko, boses niya lang ang naririnig ko.

'Daree'

My mouth dropped open. I probably looked like an idiot right now. The whole room just... vanished. All the noise, all the people. Oa 'di ba? Pero ganu'n talaga ang nararamdaman ko. I feel like it was gone one like someone had pressed mute on the world.

I touched my face with shaky fingers and I could feel my cheeks were burning up.

'Daree'

ACKKKKK!!!

Natigil ako sa pag-iisip nang maramdaman kong may tumama sa noo ko. Agad sumama ang timpla ng mukha ko dahil sa gulat.

Hinawakan ko ang noo ko at agad na ibinaling ang tingin kay Herrera.

"What the fuck is your problem? Pagkatapos mo akong pakiligin, sasaktan mo ako bigla?" Protesta ko.

"Lower your voice." Mahina ngunit maotoridad na sabi niya saka inilapit ang mukha sa akin.

Gosh. Ang gwapo niya! Kakaiba ang pagka-redbrown ng mata niya. Napaka-perfect ng pagkakagawa ng pilik mata niya, maging ang mismong mga mata niya ay para akong hinehele sa pungay nito to the point na kahit ata kalbo pa siya, gwapo pa din. The arch of his brows is flawlessly shaped na bumagay sa tamang kulay ng kutis niya. 

Hindi maputi at hindi naman maitim. He has this tanned-color skin that looks so perfect for him. Parang inembento ang kulay na tanned para lamang sa kanya— it's like a work of art! Parang dinrawing lang. His lips are naturally plump and beautifully shaped, parang heart na reddish. Parang ang sarap halikan. He has this jawline that exudes strength and confidence, with its sharp angles and defined contours that perfectly frame his face.

Tangina, Lord. Ang galing ng artwork mo!

"Anong gusto mong kainin?"

"Ikaw." Napahilamos siya sa sariling mukha saka napailing.

"You're giving me a headache." Komento niya saka kinuha ang wallet sa bag. Saglit niyang inayos ang sarili saka tumayo. Bumaling siya sa akin saka itinabi ang bag niya sa bag ko.