Red me..

hoe slecht kan je gaan?

Matthy pov

we liepen de kamer binnen ik had rob in me handen helemaal onder het bloed ik kijk op en zie alle Bankzitters onze kant op kijken. ik hoor roaul schreeuwen 'wtkr is er met rob matthy geef atwoord'* Hoe moet ik dit gaan uitleggen moet ik de waarheid zeggen dan mag hij waarschijnlijk nooit meer alleen gelaten worden alleen hij is wel een alcholist daar moet wat aan gedaan worden. mr hij is mijn beste maatje ik moet hem verdedigen* 'we waren die nieuwe steps aan het uitesten robbie was geflikkerd over glas gaat wel alleen even schoonmaken'wat ben ik goed in liegen dacht ik bij mezelf. ik keek jn aan ze gaf me een rare blik ik kon niet bedenken wat ze daarmee zal kunnen bedoelen. roaul had Robbie overgenomen want hij weet der alles van altijd handig zon vaderfiguur bij je hebben. 'matt' shit ik was vergeten dat ik met jn was. 'ja?' 'wrm zij je de waarheid niet?' het was even stil. 'rob is me maatje ik kan hem niet zo naaien..' ik hoor een snik 'dankje..' het was stil voor een lange tijd weet niet meer hoe lang soms kan ik zo erg genieten van stilte gwn alles stil alleen de wind in de verte de koude lucht die door je haren scharreld het feit dat je weet dat een van je favoriete mensen naast je zit genieten over het zelfde als jouw. na een tijdje verbreek ik de stilte 'heb je nog wat.' ik hoorde der opstaan ze loopte weg en kwam even later weer trug. 'jonko op donderdag?' ik lachte. hoe kon zij daar staan en zo perfect zijn ik snap dat gewoon niet hoe kan je zo mooi zijn en dan jezelf nogsteeds zo erg haten. ik neem er wel eentje aan ik zie der lachen het doet me goed totdat ik weer aan me vriend robbie denk dus ik steek er zelf ook eentje op. we praten wat en ik ga slapen

jn pov

Het was zo fijn gisteravond met Matthy ik hou van die gast. Ik wordt wakker en besluit even bij robje te gaan checken ik loop door de gang kijk even op me tellie totdat ik bij rob ben ik klop en loop binnen. 'hoe gaatie' ik geef hem een knuffel. hij ziet er niet zo slecht uit dus gaat vast wel goed. 'dankje..' dankje huh voor dat we hem niet hebben gesnitsch zeker'rob waarom dronk je weer?' ik zei het zachtjes zodat niemand het kon horen.'sorry jn mr de stemmen het waren der zoveel ik ik..' seconde daarna zat er een huilende jongen naast me wat raar voelde ik had namelijk nog nooit een jongen zien huilen ik gaf hem een knuffel en we bleven even zo liggen.

even later valt hij in slaap die zal vast moe zijn na zon dag