Romance of a Cold DoReMi [UNDER MAJOR, MAJOR CONSTRUCTION]

Opus Twenty-three ♪: Pay Me by Your Voice

♪♥- OPUS TWENTY-THREE -♥♪

[Pay Me by Your Voice]

[Naomi's P.O.V.]

"Hn... effective. They say, boys can make noisy girls shut up by a kiss. I didn't expect it will effect to an ice princess like you.Have you applied some lip gloss? Your lips are sweet, jagiya."

"WWWAAAAHHHHH!!! *thud*" nagising ako nung namalayan ko nalang na nahulog na ako sa higaan ko. Leche. Ang sakit ng ulo ko... (￣□￣)ゞ

Isang linggo na rin ang nakalipas simula nung umuwi kami galing sa Korea at... err... simula nung nangyari "yung" insidenteng 'yun.

At leche lang dahil lagi ko paring napapanaginipan ang pangyayaring 'yun na... (¬_¬)

(¬_¬)

(¬_¬)

(¬_¬)

ANG FIRST KISS KO...( ╥ . ╥ )

Ang first kiss ko... kinuha ng Poncio Pilato'ng 'yun! Bwis*t talaga! ヽ(｀Д')ﾉ

"Bwisit s'ya. Bwisit. Bwisit. Bwisit." akala tuloy ni papa na nasasaniban na ako ng masamang espirito dahil lagi akong bulong ng bulong simula nung pagbihis ko hanggang sa pagsisintas ko ng sapatos. Eh peste kasi talaga s'ya eh! Kung patatahimikin n'ya ako, sana ginawa n'ya sa maayos na paraan hindi n'ya kailangang...

Kailangang...

Kailangang...

K-kailangang... >////>

Kailangang gamitin ang labi n'ya para patahimikin ako noh?! >////< Hindi n'ya ako kailangang halikan! Leche! >////<

"Una na po ako, papa." paalam ko kay papa.

"Sige anak, ingat ka." – Papa.

*****

Matiwasay din akong nakarating sa school. Pero gano'n parin ang nararamdaman ko. Masyado parin akong bangag.

"NAOMI~~~" nagising nalang ako bigla galing sa pagka-blangko ng utak ko nung biglang sumigaw si Jeanell.

Pero s'yempre, 'di lang sigaw ang gagawin n'ya sa'kin. >_>

"NAOMI~~~ na-miss talaga kita!!!! (~ ^ o ^)~" may kasama pa 'yang yakap na kulang nalang lagutan ako ng hininga para tigok na ako. =___= Parang sampung taon lang 'di nagkita eh noh?

"Jeanell, one week lang ako nawala hindi sampung taon." I said.

She pouted. "Nubayan. Akala ko nagbago ka sa Seoul. Cold-hearted ka parin pala. Saklap. Nadagdagan pa dahil sa snow sa Korea. o(TωT )"

"Dunno." I just shrugged and walk inside the classroom. But I suddenly stopped when...

When I saw the thief who stole my first kiss... >_>

"Yow, Naomi! ^_^ Congrats pala sa panalo! Nanalo ang school natin!" bungad agad ni Harvey sa'kin. Mukhang energetic s'ya ah?

I nodded.

"Hello, girlfriend! ^.^" tumabi naman agad si Derrick sa'kin sabay akbay. Oh yeah, we're still acting.

At nakakainis dahil maiingay 'tong dalawang 'to. Buti pa si Matthew at si Jul— err... nevermind. =_=

I caught Julian staring at me so I look at him too. Pero biglang bumaba ang mga tingin namin sa isa't isa sa mga labi namin. Pareho rin kaming nag-iwas ng tingin.

PESTE. Nag-iinit ang mukha ko. >////> Sana hindi makita ng apat na unggoy na 'to.

"Hey, Julian what's wrong with you? Your cheeks are red! Are you okay?" napatingin agad ako kina Julian nung marinig kong magsalita si Harvey.