Bodyguard (Taekook) ✅

Seoul

රෝස පාට දනහිස ලගට දිග ශෝට් එකකුයි සුදු බැගී ටී ශර්ට් එකකුයි ඇදන් ඇදුම් බෑග් එකකුත් ඇද ගෙන ලතාවකට පැද්දි පැද්දි එන ජන්කුක් ව දැක්කම යුන්ගි ඇස් රෝල් කලේ මීට සතියකට කලින් ජන්කුක් අල්ලපු අඩව්ව මතක් වෙලා. යුන්ගි කල්පනා කරන දේ තේරිලා වගේ තේ-හියුන් ට ත් පොඩි හිනාවක් පිට උනා. මොකද ජන්කුක් කියන්නේ නං මේ වෙද්දි පුදුම විදිහට හිතුවක්කාර උන දඟ කොල්ලෙක්.

...Flashback...

මිස්ටර් ජියෝන් කිව්ව වගේම සතියකින් ජන්කුක් ට මැන්ශන් එකට එන්න කියලා පණිවිඩය එවද්දි යුන්ගි ට සිද්ද උනේ ජන්කුක් ගෙ ඩ්‍රයිවර් වෙන්න. මොකද තේ-හියුන් ගෙ ඔලුව වගේම අත සනීප උනත් කකුලෙ කැක්කුම තිබ්බ නිසා ඩොක්ටර් ජන්ග් ගෙ අනුදැනුම පිට තේ-හියුන් ට සිද්ද උනා මේ ගමන නොගිහින් ඉන්න. මිස්ටර් ජියෝන් ගෙ අණට පිටින් යන්නත් බෑ වගේම තමනුත් යන්නෙ නැති නිසා තේ-හියුන් යුන්ගි ට ම භාර දුනා මේ ගමන ගැන ජන්කුක් ට කියන්න. ජන්කුක් ගෙ හැටි දැන දැනම ඉල්ලන් කන්න උවමනාවක් තේ-හියුන් ට සමහර විට නැති වෙන්නත් ඇති. ජන්කුක් ව හොයන් පහලට ගිය යුන්ගි දැක්කෙ ගාඩ්න් එකට වෙලා පොතක් කියවන යුන්ගි ගෙ සුදු හැපින්න ව. ඒ තමයි යුන්ගි ජන්කුක් නැති වෙලාවට ජන්කුක් ගෙ ගුණ කියද්දි පාවිච්චි කරපු නම. හැබැයි ඉතිං ඒකෙ වැරැද්දකුත් නෑ ජෙන්ඩර් එකේ වෙනස මිසක්. මොකද ජන්කුක් කොයි වෙලෙත් යුන්ගි ව දැක්කම කරන්නේ හැපින්නක් වගේ පුප්පන එක නෙ...

"ජන්කුක් සර්, මිස්ටර් ජියෝන් කිව්වා හෙට සෝල් මැන්ශන් එකට ජන්කුක් සර් ව එක්කන් එන්න කියලා. ගෙනියන දේවල් දැන්ම ලෑස්ති කර ගන්න. හෙට උදෙන්ම අපි පිටත් වෙනවා."

"අපි...???"

"ඔව් ජන්කුක් සර් යි මම යි."

"එතකොට තේ-හියුන්...???"

"තේ-හියුන් ට තව සතියක් මෙහෙ ඉන්න වෙනවා ජන්කුක් සර්. ඩොක්ටර් ජන්ග් කිව්වා කකුල තාම හොද නැති නිසා තේ-හියුන් ට දැන්ම දුර ගමන් යන්න එපා කියලා. ඉතිං තේ-හියුන් එනකල් මං තමයි සර් ගෙ බොඩිගාඩ්."

යුන්ගි ආඩම්බරයෙන් පපුව පුම්බන් කියද්දි ඇස් ලොකු කරන් අහන් හිටිය ජන්කුක් තමන් ගෙ ජංගම දුරකථනය අරන් ඩැඩා ගෙ නම්බර් එක ඩයල් කලා. තත්පර ගානක් ඇතුලත මිස්ටර් ජියෝන් කෝල් එකට සම්බන්ධ වෙද්දි යුන්ගි හිටියෙ සිද්ද වෙන දේ තේරුම් ගන්න බැරුව.