Bodyguard (Taekook) ✅

Hospital

විනාඩි විසි පහකින් වගේ හොස්පිටල් එක ඉස්සරහට ආව ජන්කුක් ජින් ට කෝල් එකක් ගත්තේ තමන් ආවා කියන්න. ඒත් එක්කම වාහනේ අනිත් පැත්තේ දොරට තට්ටු කරන සද්දෙට ජන්කුක් ඔලුව හරවලා ඒ පැත්ත බැලුවා. දොර ලග හිනා වෙවී බලන් ඉන්න ජින් ව දැක්කම ජන්කුක් හිනා වෙලා වාහනෙන් බැස්සෙ ජින් දුවන් ඇවිත් ජන්කුක් ව හග් කරද්දි.

"ජන්කුකී..."

"ජින්... මොකද උනේ...??? ඇයි ඔයාලා මෙතන...???"

"අනේ ජන්කුක් බලන්නකො. පොඩ්ඩට හොදටම උණ. එයාව හොස්පිටල් ගෙනාවා මං. ලොකු දෙන්නව ගෙදර තනියම දාලා එන්න බැරි නිසා ඒ දෙන්නවත් ගෙනාවා. ආවහම තමයි දන්නේ හොස්පිටල් එහේ උණ ලෙඩ්ඩු පිරිලා කියලා. එක්කෙනෙක් මදිවට මේ දෙන්නත් ලෙඩ උනොත් මට පිස්සු හැදෙයි කුකී. ඔයාට පුළුවන් ද මං එනකල් මේ දෙන්නව ඔයා එක්ක තියා ගන්න. මං ඉක්මනට එන්නං."

"මං බලා ගන්නං ජින්. කෝ ජූන් හියුන්. එයා ආවෙ නැද්ද...???"

"ඒ මිනිහට company එකට දුවනවා ඇරෙන්න වෙන දෙයක් නෑ නෙ බං. බොසා නෑ ඒකගෙ වැඩ ඔක්කොම මට කරන්න වෙලා කියලා මේ මිනිහා company එකේ පදිංචි වෙලා. මට තමයි ඔක්කොටම දුවන්න වෙලා තියෙන්නේ. කොයි වෙලේක හරි company එකම බැදගනිම් කියලා මං divorce වෙනවා."

ජින් රැප් එකක් වගේ නැම්ජුන් ට එහෙම නැත්තං ජින් ගෙ husband ට බනිද්දි ජන්කුක් අමාරුවෙන් හිනා වෙලා කතා කරන්න ගත්තා. නැත්තං ලේසියෙන් ජින් ගෙ මේ බැනිල්ල ඉවරයක් වෙන් නෑ. ඒක ජන්කුක් අත්දැකීමෙන් ම දන්නවා.

"මට තේරෙනවා. ඔයා දැන් ගිහින් පොඩ්ඩට බෙහෙත් අරන් එන්නකෝ. පව් පැටියට නින්දත් ගිහින්."

කියලා ජන්කුක් කියද්දි අනිත් බබාලා දෙන්නව ජන්කුක් ගෙ වාහනේට නග්ගලා ජින් හොස්පිටල් එක ඇතුලට ගියා. ජින් ට ඉන්නෙ අවුරුදු හතරෙ නිවුන් ගෑණු ළමෙකුයි පිරිමි ළමෙකුයි. අනිත් මාස පහේ පිරිමි දරුවට තමයි උණ අරන් ජින් හොස්පිටල් ආවෙ. පොඩි ළමයි දෙන්නා ශීට් එක උඩට වෙලා සෙල්ලම් කරද්දි ජන්කුක් හිටියෙ තේ-හියුන් ගැන කල්පනා කර කර. මොනා උනත් අද තමුන් කරපු දේ ඕනවට වඩා වැඩී කියලා ජන්කුක් ට දැන් තමයි තේරෙන්නේ.