VENEM ( İLK BÖLÜMLER DÜZENLENECEK)

10

Merhabalar. Umarım bölümü beğenirsiniz. İyi okumalar:))

20 Şubat, üç gün sonra;

Yaklaşık üç gece önce Alp sonunda konuşmasını bitirdiğinde, onları evlerine bırakmıştım. Sarhoş olmayan tek kişi ben olunca, eve bırakma işi bana düşmüştü. Alp'le bugün sabah buluşmak için anlaşmıştık.

Şimdi ise saat sabah beş. Ben yine terk edilmiş binanın, çatısındayım. Bir süre buraya gelemeyeceğim için, saatlerdir çatının ucuna oturmuş bekliyordum. Neyi mi bekliyordum?
Hem gitme vaktimin gelmesini, hem de onun gelmesini bekliyordum.
V'yi bekliyordum.
Geleceğinden çok emindim. Ben gitmeden benle konuşmak, uyarmak isteyecektir. Gerçek şuydu ki, birbirimize dürüst olabileceğimiz son yer, son zaman burasıydı, bugündü.
Yalanlar etrafımızı sinsice sardığında, ben savaş meydanında onu arayacaktım. Ama o beni aramayacaktı. Gözetlemesi ve suçlaması gereken ben değil, başkası olacaktı.

İçli bir nefes çektim. Bu 23 senede ne çok şey biriktirmiştim. Her üzüldüğümde, mutlu olduğumda, sinirlendiğimde, hissettiğim her şeyde buraya gelirdim. Şimdi Venem'de nereye gidecektim?
Nereye sığınacaktım?

" Sığınacak bir yere ihtiyacın olduğunu mu düşünüyorsun? "
V' nin sesiyle kafamı arkaya çevirdim.
" Sesli mi düşünüyordum? fark etmedim. " Yanıma geldiğinde o benim gibi oturmadı. Onun yerine bir sigara yaktı. Bakışlarımı onun üstünden alıp, manzaraya çevirdim.
" Son kez görmek mi istedin? " keyiften uzak bir şekilde güldüm.
" Senin için saçma ama evet, son kez görmek istedim. " Kafamı ona çevirdim. " Sadece buradan bahsetmiyorum V. Sence de bana söylemen gereken bir şeyler yok mu? "

Kaşlarını çattı, bana döndü. " Sen bana kızgın mısın? " Bu sefer anlamaz şekilde ben kaşlarımı çattım. " V ben sana, senle tanıştığımız andan beri kızgınım. " V başını onaylar şekilde salladı. " Evet bana kızgın olabilirsin, bunun bir önemi yok. Ama duygularını bu kadar belli etmen çok yanlış, bunun bir önemi var işte. " Burnumdan nefes vererek güldüm. " V, senin düşüncelerinin askerlerin için bir önemi olabilir. Ama benim için hiç bir önemi yok. Bilmem anlatabildim mi? "
V küçük bir kahkaha attı. " Ben bir Ruhayım Saye. Benim düşüncelerimin herkes için bir önemi vardır. " Alaycı bir gülümsemeyle sigarasından bir duman çekti. " Bende yıllardır beklenen, evrenin en güçlü varlıklarından biriyim V. Artık yaşlanan bir Ruhanın düşünceleri
çok da önemli değildir sanki. " V boğazına sigara dumanı kaçırmış olmalı ki, öksürmeye başladı. Onu umursamadan ayağa kalktım. " Sonuçta, yeni bir güç ve yeni bir ruh, eskisinden daha çok değer görür. " V keyiften çok uzak bir şekilde gülümsedi. " Sen Venem'e git artık Saye. Daha fazla kalma burda. Nasılsa ihtiyaç yok artık sana. " Onun aksine keyifli bir şekilde kahkaha attım." Özgüveni bozulmuş bir V mi? Günüm güzelleşti. "

Konuyu değiştirmek ister gibi ciddileşti.
" Saçmalamayı bırak ta artık konumuza dönelim. " Daha demin etrafımızı saran neşeli hava, ortamı terk etti.
" Buraya geldiğine göre bana sormak istediğin bir şeyler var demektir. "
Devam etmesine izin vermeden, " Tek soru hakkım olduğunu biliyorum. " dedim. V başıyla onayladı. " Üzülmüş gibisin. Daha fazla soru hakkın olmasını mı isterdin?"
Ona sitem dolu bir bakış göndererek,
" Sanki cevabımı umursayacaksın" dedim. V haklı olduğumu beyan eden bir sessizlik sundu bana. Ben de bu sessizliği fırsat bilerek sorumu sordum. " Annemin ölmeden önce bana anlattığı bir hikaye vardı. Küçükken o hikayenin baş karakteri olduğumu bilmiyordum. Ama şimdi bunu bilmekle kalmayıp yaşıyorum. " Derin bir nefes aldım. V'ye çok kısa bir bakış attım. Tepkisiz değildi. Yüzünde hafif bir acı ve soğukluk vardı. Bunu umursamadan devam ettim.

" Hikayeyi defalarca tekrar ettiğim bir gecede, aklıma takılan bir şeyler oldu. "
Bakışlarımı V'ye çevirdim. "Bulmacaları ve özlü sözleri bir kenara bırakalım V. Açık açık konuşalım. Ruh'un asıl görevi ne? "
V'nin yüzünde bir şaşkınlık emaresi aradım. Ama yoktu. Yine beklediği bir şeyleri sormuştum. Kendinden emin konuşan V'yi bekliyordum. Ama o beni şaşırtarak, " Ruh birkaç soruyla çözebileceğin biri değil Saye." dedi.
Sigarasını söndürdü. " Ama madem bana bir soru sordun, elbette ki cevap vereceğim. Ruh'la kaderleriniz ortak diyebiliriz. " Bana doğru döndü. Uzun zaman sonra ilk defa bu kadar ciddi ve iyimser gözüküyordu. " Ruh, beklenen ve en güçlü olan Ruhaydı. Yıllar boyunca hepimiz onu bekledik. O, bu evrenin kurtarıcısı ve ya lanetiydi. " Kaşlarımı çattım. Bu sefer bende yanılmıştım. Birçok ihtimali göz önünde bulundurduğumu düşünmüştüm ama görünen oydu ki, gözden kaçırdığım şeyler vardı.