VENEM ( İLK BÖLÜMLER DÜZENLENECEK)

12

Merhabalar. Umarım bölümü beğenirsiniz. İyi okumalar:))

1hafta sonra
" Ne var Alp? " Telefonun arkasından homurdandığını duydum. Ama sonrasında umursamadan konuşmaya başladı. " Bende iyiyim canım ya, sen nasılsın. " Uzun bir sessizlik ve derin bir iç çekiş sundum Alp'e.
"Belli senin sinirlerin iyice bozulmuş. O zaman sana uygun bir teklifim var. " Devam etmesi adına olumlu bir ses çıkardım. " Bizimkiler senle tanışmak istiyor. Hem de kendi mekanlarında. 2 gün sonra. "

Yorgunlukta kapatmış olduğum gözlerimi açtım. " Kendi mekanlarında mı? Ayrıca sen beni kime anlattın? "
Oturduğum sandalyede huzursuzlukla kıpırdandım. Alp bıkkınlıkla, " Evet tüm sırlarını anlattım. Kim olduğunu, buraya ne niyetle geldiğini, asıl amacının intikam olduğunu falan. Kızım sen iyi misin? Lütfen şu saraydan çık artık. Bu paranoyak hallerinden diğer türlü kurtulamazsın. " Kendimi daha fazla tutmadan güldüm. " Sabahtan beri o kadar çok gülümseme rolü yaptım ki, gerçekten gülmeyi unutmuşum. " Gözlerim saate kaydı.            " Toplantının başlamasına çok kalmamış zaten."

" Yine mi? " Telefonun arkasından temizlik sesleri geliyordu. Anlaşılan tek işi olan ben değildim. " Evet yine. Ama bu sefer bende davetliyim. " Arkadan gelen sesler durdu. " Bak bu şaşırttı işte. " Göremeyeceğini bilmeme rağmen başımı salladım. Bir anda ortam sessizliğe bürünmüşken, telefondan bir şey düşme sesi geldi. " Alp, ne oldu? "
Telefonu kulağımdan uzaklaştırmamdan sadece bir saniye önce, bağırma sesi duydum. Sonrası ise küfür kıyametti. " Hassiktir. "
Kısa bir sessizlik. Sadece iki saniye sonrasında,
"Temizlik yapmayı tercih etmek kim, sen kim? Kovada ki suyu her tarafa dökmeyi nasıl başarmış olabilirsin ya?  Ya ben böyle işi si-"
Sonrasında olanlar ise kendimi tutamadan kahkahalara boğulmama sebep oldu. Bunun sonucu Alp'in yüzüme öfkeyle kapattığı telefonu oldu.

Sadece 10 dakika sonra yüzümdeki gülümseme söndü.
Odamın kapısı çaldı, " Gelin" demekle yetindim. Çalışanlardan biri toplantının başladığını ve beni beklediklerini söyledi. Birkaç dakika içinde odadan çıktım ve toplantı odasına yöneldim. Giderken mermer taşıyla döşenmiş duvardaki yansımamdan saçlarımı düzelttim. Daha fazla bekletmeden toplantıya giriş yaptım.

⭐⭐⭐

" Evet ne düşünüyorsun? " Kral, kraliçe ve Krallığın koruyucuları. Hepsi pür dikkat bana bakıyordu. Bir cevap vermem için.
Hayır, aslında evet demem için bekliyorlardı.

Sundukları teklif, krallığa bağlılık yemini edip onlarla çalışmaya başlamamdı. Fakat bu çok riski bir karardı.

Bakışlarımı hiç yumuşatmadan krala çevirdim. " Sizi seçeceğimden nasıl bu kadar eminsiniz? " Artık oda da sadece sessiz hakim değildi. Şimdi gerginlik de bir bıçak gibi nefesimizi kesmişti. Kral, ona hakaret etmişim gibi bir tavra büründü. Hafif alayla," Sunduğumuz teklif seni bizi seçmeni garantileyen bir teklif değil. Aksine seni korumaya ve geliştirmeye çalışıyoruz. " Ben cevap veremeden Arkın kralın söylediklerine ekleme yaptı. " Ayrıca Venem'e ayak basan herkes, SUS Krallığı'nın vatandaşı olarak sayılır. Seni koruma altına almak zorundayız. "
Türkçe çevirisi, biz de sana bayılmıyoruz.

Kaşlarımı hafif kaldırarak " Peki, bağlılık yeminin nasıl açıklayacaksınız Koruyuculardan Arkın? " Gizemin belli belirsiz mırıldandığını duydum. Muhtemelen sitem ediyordu. Üstünde yine saçlarıyla uyumlu kırmızı bir elbise vardı. Elbisenin bir kısmı salkımlar halinde aşağı sarkıyordu. Gizem'in elbisesini daha sonra inceleme kararı alarak Arkına döndüm.
Yüzünde keyif alıyormuş gibi bir ifade belirdi. " Şöyle açıklayayım. Siz Krallığınıza ihanet etme ihtimali olan biriyle dost olur muydunuz? ya da onu şah damarınız kadar yakın tutar mıydınız kendinize? "
Açık açık bana güvenmediğini beyan ediyordu.
0-1
Bu savaşı kazanmadan bitirmezdim.