ავტორი pov:
დილით*
პირველი დილით შ/ს ახელს თვალებს.წელზე ძლიერ მკლავებს გრძნობს,წამოდგომას აპირებდა,როცა თეჰიონმა უფრო მიიკრა სხეულზე და უფრო მჭიდროდ შემოხვია მისი ხელები.
ცოტახანი ასე იწვა შ/ს ,უნდოდა დრო გაჩერებულიყო და ყოველთვის მის მკლავებში მომწყვდეული ყოფილიყო.ყოფილიყო მასთან ვისთანაც თავს ყოველთვის დაცულად და მშვიდად გრძნობდა.
უნდოდა მასთან ყოფნა,მაგრამ არ შეეძლო.ეშინოდა,რომ ისევ ატკენდა გულს ,ეშინოდა რომ იმ ყველაფერს რაც წარსულში შეემთხვა ვეღარ გადაიტანდა.ასევე საკუთარ თავთან დადებული პირობა არ აძლევდა საშვალებას,რომ თეჰიონთან ყოფილიყო.უნდოდა თეჰიონსაც ისე სტკენოდა გული,როგორც მას სტკიოდა.
უნდოდა ასე სანამ თეჰიონს შეხვდებოდა.მას შემდეგ,რაც თეჰიონის თვალები დაინახა იმ ღამით,როცა წვეულებაზე მივიდა .მის თვალებში დაინახა ისეთი რამ რასაც სხვები ვერ ხედავენ.სხვები მის თვალებში ,მხოლოდ სისასტიკეს და მრისხანებას ხედავდნენ,მაგრამ შ/ს-მ მის თვალებში სევდა და სინანული დაინახა,რომელიც როგორც ჩანს მის მიმართ იყო.
შ/ს-ს სიყვარული თეჰიონის მიმართ არასდროს გამქრალა და არასდროს გაქრება.უყვარდა უყვარს და ეყვარება სამუდამოდ.
არ უნდა თეჰიონთან ახლოს ყოფნა,რადგან ჰგონია, რომ გულს ან თვითონ ატკენს თეჰიონს ,ან პირიქით.
უნდა წავიდე უნდა გავიქცე,რომ არც ერთ ჩვენგანს არ ეტკინოს გული.-ესღა გაიფიქრა შ/ს-მ და ისევ სცადა მისი ხელებიდან დაძრომა
თეჰიონი-რა არ გასვენებს?ცოტახანი გაჩერდი.
შ/ს-გამიშვი.
თეჰიონი-არა
შ/ს-გამიშვიმეთქი,სულ რატომ გჭირდება გამეორება?
თეჰიონი-და შენ რატომ არ გესმის რასაც ვამბობ!
თეჰიონი საწოლზე წამოჯდა და შ/ს-ს შეხედა.
YOU ARE READING
🖤ტანჯვიდან ბედნიერებამდე🖤
Actionორი განადგურებული ადამიანი... ორი განადგურებული სული... ორი გატეხილი გული,რომელიც ერთმანეთისთვის ძგერს. ამ გულების პატრონები კი იმას ვერ ხვდებიან,რომ ისინი ერთმანეთით ცოცხლობენ და სუნთქავენ.
