Part-18 (U&Z)

11.8K 357 4
                                        

Unicode

ခိုနားရာသည် လိုက်ကာစကိုဆွဲဖယ်ခွာတဲ့အချိန် ပြင်ပကအလင်းရောင်ကမှန်အကာကနေ တစ်ဆင့်အတွင်းသို့ဝင်လာလေသည်။ နေရောင်ခြည်ရဲ့အလင်းရောင်က သနပ်ခါးလိမ်းထားတဲ့ ရာ့ရဲ့မျက်နှာပေါ်တိုက်ရိုက်ကျရောက်လာလေသည်။ မောင်ကတော့ အိပ်ရာထဲမှာအိပ်ကောင်းတုန်း။ ညဝတ်အင်္ကျီကို ကြယ်သီးများဖြုတ်ထားကာ အိပ်ပျော်နေသောမောင့်မျက်နှာကို ကြည့်လို့ကောင်းလှသည်။ အမြဲတမ်းပုံသွင်းထားတဲ့ဆံပင်က အခုချိန်မှာတော့ နဖူးပေါ်ခပ်အုပ်အုပ်ကျ၍ ဆံနွယ်အဖျားစလေးတွေသည် မောင့်ရဲ့မျက်လုံးကို သွားရောက်စူးလေသည်။

စိတ်အလိုမကျမှုကြောင့် မျက်ခုံးနှစ်တန်းကစုကျုံ့သွားကာ သက်ပြင်းငွေ့တိုးတိုးလေးကို ကြားလိုက်ရသည်။ ဆံနွယ်တွေကို တယုတယဖယ်ရှားပေးလိုက်ကာ နားရွက်နားပို့ပေးလိုက်သည်။ တိုလွန်းသောဆံပင်ကြောင့် နားရွက်နောက်ကနေ ပြန်ကန်ထွက်ကာ အရှေ့ကိုသာပြန်ရောက်ရောက်လာသည်။ မောင့်မျက်နှာကသိသိသာသာရှုံ့မဲ့သွားသည့်အချိန်တွင် ခိုနားရာသည် ယခုထိတိုင်ချိတ်ပိတ်ထားသော မျက်ခွံကိုနမ်းရှိုက်လိုက်ကာ မောင့်ကိုနှိုးလိုက်သည်။

"မောင်.. ထတော့"

လှုပ်ရှားမှုအ​သေးစားလေးတောင် မစွန့်ကြဲတဲ့မောင်ပါလေ။ ဒီနေ့ တော်တော်အိပ်ပျော်နေတာပဲ။

"မောင်.. ဒီနေ့ မေမေတို့ဆီလိုက်ပို့မယ်ဆို ထတော့နော်.."

"ခဏလေးပါကွာ.. မောင်အရမ်းအိပ်ချင်သေးလို့"

"နေမကောင်းဘူးလား?"

ပြောလည်းပြော လက်ကလည်းမောင့်နဖူးကိုစမ်းမိလေသည်။

"ကောင်းပါတယ်.. နုံးနေတာဖြစ်မယ်"

"အင်းပါ ဂရုစိုက်နော်.."

လှည့်ထွက်မည့်အပြု လက်ကိုဖမ်းဆွဲခြင်းခံလိုက်ရသည်။

"ခဏလေးနေပါဦးကွာ မောင့်အချစ်ရဲ့ပါးလေးကိုနမ်းပါရစေဦး.."

ပါးကိုရွှတ်ခနဲမည်အောင်နမ်းလိုက်သော မောင်ပါလေ။

"သနပ်ခါးလိမ်းထားတာပဲ"

Three Mind One Body (Complete)Stories to obsess over. Discover now