CHAPTER19.
"You are very brave to be like this." Tila hinigop nang buong sytema ko ang lahat nang laman nang utak ko nang marinig ko ang mga salitang yun mula sa kanya.
Naramdaman ko din ang mga daliri nito na tila binabaktas ang mga guhit sa likod ko. Kung hindi ako nag kakamali. Isang mahabang guhit yun na may mga tila maliliit na pakpak. At sa may mga balikat ay para talagang mga pakpak nang anghel. Hindi yun padrawing, lahat yun palinya lang.
Lahat nang linya ay parang mga guhit ay may nga matutulis na desenyo. Para yung mga tinik nang mga halaman.
Mga linya na tila ginawang magandang drawing. Ang sabi malinis lang daw ang tattoo na yun walang kulay o shading.
"I like it." Nanayo ang balahibo ko sa batok nang maramdaman ko ang mainit na hininga nito duon. "it looks good on you." Parang hinaplos ang puso ko dahil sa sinabi nya. Parang nakaramdam ako nang kunting peaceful mind. "Did you regret it?" Tanong nito.
"Yes. I'm disgusting." Pagak kong sagot.
"Hindi ko alam kung anong iniisip mo pero gusto ko lang sabihin sayo na hindi mo kaylangan pandirian ang sarili mo dahil dyan. Ang ganda nito. Parang gusto ko din." Medyo napatawa naman ako dahil sa sinabi nya.
I don't know what to feel. May isang tao na nag paramdam sakin na okay lang naman lahat, na hindi dapat ako mag alala at mandiri sa sarili ko.
Parang gusto ko mag pahanda nang madami dahil sa saya na dararamdaman ko.
Hindi naman nag tagal ay naramdaman ko ang pag sampay nang long sleeve sa likod ko. Pinasok ko ang mag kabilang braso ko sa mga sleeve nito at muling ibinuton ang mga butunes. Pero paramg namula ang pisngi nang pag harap ko ay nakita kong hawak nya ang black na brang hinubad ko kanina.
"Akin na lang to. Remembrance." Sabi nito sabay amoy dun at alis sa harap ko.
What?! Eh paano ako nito wala akong suot na bra. Hindi naman maliit tong sakin para hindi bumakat sa suot ko. I have a double size boobs. Malaki talaga sya as in. Napansin ko yun nung talagang nagka edad na ako.
Muli akong nahiga sa kama at pinag patuloy ang pag kain. Maya maya pa ay dumating ulit si Kuya Gab na may dalang isang basong tubig at gamot.
"Dito kana muna. Hindi ka din naman makakalabas." Sabi nito. Kusa nang tumaas ang isa kong kilay.
"Ibalik mo sakin ang Bra ko. Hindi talaga ako makakalabas nang ganito." Sagot ko.
"Exactly. Magpahinga ka dito."
"No."
"Yes. Kapag magaling kana chaka kana umalis."
The heck. Eh hindi ko nga alam kung kelan ako gagaling baka bukas na. Chaka gabi na baka hinahanap na ako ni Lucy.
"Don't worry about your staff. Alam nilang andito ka."
"What? Why?"
"Wag ka maraming tanong. Mag pahinga ka dyan. Hindi mo gugustuhing magalit ako Elizabeth Garcia."
"Dapat bang matakot ako?" Taas nuong tanong ko.
"You should."
"Raven Gabriel Gonzales, wala na akong kinakatakutan ngayon." Sabi ko dito. I don't know kung bakit kaylangan ko pang sabihin ang buong pangalan nya pero bigla na lang nagdilim ang paningin nito at lumapit sakin saka ako kinaibabawan. Nanlaki na lang ang mata ko sa subrang gulat.
