Part 20

207 26 8
                                        

පැය ගානක ගමනකින් පස්සෙ කළුපාට v8 රථය සීතල මීදුම අතරින් තේ වතුයායවල් පහුකරගෙන නිදහසේ ඉස්සරහට ඇදෙමින් තිබුනත් කෝටියක් ප්‍රශ්න යුහාන්ගේ හිතේ දෝලනේ වෙන්න අරන් තිබුනා.බඩ පසාරුකරන් යන්න වැදුනු කිණිසිපාර වගේම ලේ දුසින් ගනන් ගලාන ගිය තුවාල කැලලක්වත් ඉතුරු නොවෙන්න එළිවෙන ටිකට හොදවෙලා තිබුනේ පෙර රාත්‍රියේ නපුරු හීනයක් දැකලා ඇහැරුන ගානට.වෙච්ච කෙරිච්ච හැමදේම අමතක කරත් යුහාන්ට මේක අදහගන්න බැරි ප්‍රශ්නාර්ථයක් ඉතුරුකරලා තිබුනා.

"තව ගොඩක් දුරයිද සියාතු අංකල්"ෂටර් එක ටිකක් පාත් කරන ගමන් යුහාන් ඇහුවේ ඩ්‍රයිවින් ෂීට් එකේ ඉන්න එයාලගේ අත්තම්මගේ වික්‍රමාරච්චි බංගලාව බලාගන්න කෙනයි කිව්ව මැදිවයසේ ඉන්න හැදිදැඩි කෙනාගෙන්.

"නෑ පොඩි බේබි අපිදැන් ගොඩක් ළගයි." ඩ්‍රයිවර් ඉස්සරහා බලාගෙනම කතාකරා.

" හචුහ්!!! හා...හා..හාචුහ්!!! " පිටපිට යන්න ගත්ත කිබුහුන් එක්ක යුහාන්ගේ බඩ ඇතුලෙන් රිදෙන්න ගත්තේ පිටින් නැති වුනත් ඇතුලින් තුවාලේ තාමත් හොදටම හොද නැති බව මතක් කරවලා.ඒත් ඒක්කම ඩ්‍රයිවර් කලබලෙන් ෂටර් එක වහලා දැන්ම්මේ ටිෂූ පැකට් එකකුත් යුහාන් දිහාට දික්කරන ගමන්.

" අනේ පොඩි බේබි පේන්නෙ නැද්ද මීදුම. පාරවත් පේන්නෙ නෑ හරියට පිණි බානවා එහෙම එකේ ෂටර් එක ඇරියේ ඇයි ?" කාර් එකත් නවත්තලා නොක්කාඩුවෙන් යුහාන් දිහා බලපු සියාතු ඔරවගෙන වගේ කියනකොට යුහාන් මූණ අකුලගත්තේ පොඩි එකෙක් ගානට.

"ලොකු මැඩම් නැති උනාට පස්සෙ පොඩි බෙබි මෙහේ ආවමයි නේද ?" සියාතු ඇහැව්වෙ සුදු ඉරි කපාගෙන ගන මීදුම ඇතුලින් පරිස්සමට වාහනය අරන් යන ගමන්.

"හ්ම්ම්ම් මට මතක නෑ ... එතකොට මම ගොඩක් පොඩිලුනේ .."

" ශානි මැඩම් අයාන් සර්නම් මෙහේ කාලෙකට සැරයක් එනවා.හැමදාම නෙවේ අවුරුද්දට සැරයක් වගේ." සියාතු කියනකොට යුහාන් ඇස් දෙකත් ලොකුකරන් බලන් හිටියේ ඒ කතාවනම් විස්වාසම නැතිගානට.

" ම්-මේ අපෙ අම්මලා ??" යුහාන් ඇස් දෙකත් ලොකුකරගෙන අහනකොට සියාතුට හිනත් යන්න ගියා.

The Death Oath Stories to obsess over. Discover now