deel 5

149 0 1
                                        




Pov Matthy

Het is de volgende ochtend en ik denk terug aan gisteren avond en over hoe ik die Niels wel had willen vermoorden, en hoe ze daar stond met de tranen in haar ogen. Ik kijk naar Yara, ze ligt vredig te slapen op mijn borst haar armen heeft ze stak om mijn lichaam heen geslagen, ze ziet er lief uit als ze slaapt. Ik ga met mijn handen door haar haar heen, haar mooie zachte blonde haar. Terwijl ik met Yara dr haar lig te spelen voel ik iets bewegen op mijn borst. 'Goedemorgen Matthyas' zegt Yara zacht terwijl ze haar hoofd richting mij draait. 'Goedemorgen Yara, heb je een beetje geslapen?' ze knikt en gaat naast mij zitten met haar rug tegen het hoofdbord aan. 'Dankjewel dat je hier bleef , ik durfde niet alleen te zijn.' Ze zat zenuwachtig met haar vingers te spelen, ze zag er bang uit bang voor niels en bang voor de reactie van de jongens. 'Alsjeblieft Yara en ik ga zo aan de jongens vertellen wat er is gebeurt' terwijl ik de zin uitsprak nam de angst in haar ogen toe. 'Yara het komt goed ze gaan echt niet boos worden op jou, dat beloof ik' ze glimlachte naar mij maar ik zag dat die niet echt was deze was puur en alleen uit beleefdheid.

Ik loop naar mijn eigen kamer om me om te kleden en daarna loop ik richting de keuken, de jongens zaten aan de eettafel. Tewijl ik naast ze ging zitten keken ze mij aan ,wachtend op uitleg. 'Niels heeft Yara aangerand.' Ik dacht ik trek meteen de pleister er maar af want ik kan dit niet op een leuke manier brengen. 'W w wat' weet Robbie uit te brengen, 'sorry Rob ik weet dat het je vriend is' ik vind het ook kut voor Robbie het gaat hier over zijn zusje en zijn vriend. We zatten en tijdje in stilte totdat Yara de kamer binnen kwam lopen. ze had een korte broek met een veels te groot shirt aan, ik word gek van haar, ze doet dingen met mij die niet horen te gebeuren ze is het zusje van Robbie. Ik weet dat het niet kan en nooit gaat gebeuren maar toch hoop ik dat ze vanacht weer bij me komt liggen dat ik weer met mijn vingers door haar haren kan gaan, maar dat kan niet. Mijn gedachtes worden onderbroken omdat opeens alle jongens opstaan en richting Yara lopen en ze haar een knuffel geven. Ik blijf zitten, niet omdat ik haar geen knuffel wil geven maar ik moet op afstand van haar blijven. Hoe meer afstand ik van Yara houd hoe minder gevoelens.

Ik ben na het ontbijt meteen naar mijn kamer gegaan om nog wat edit werk te doen, niet dat ik al veel ben opgeschoten want mijn gedachtes dwalen steeds af. Ik blijf maar denken aan Yara en hoe ik die Niels in elkaar wil slaan als hij nog een te dicht in de buurt komt van haar. Dan gaat mijn telefoon ik kijk naar het scherm en zie een onbekend nummer staan. 'Met Matthyas het lam' 'Hoi Matthy met Carolijn, en niet meteen ophangen alsjeblieft' zegt ze op die smekende toon waarvan ze weet dat ik daar niet tegenin kan gaan. 'Wat wil je' het kwam er bot uit wat ik best logich vind want zei is degene die vreemd is gegaan en nu gaat ze leuk doen. 'Matthy het spijt me zo ik had nooit vreemd mogen gaan en ik mis je zo en ik hoop dat je het me kunt vergeven, alsjeblieft Matt ik hou van je.' Ik voel de tranen in mijn ogen prikken, ik mis haar ook ik mis de eerste jaren van onze relatie, maar het laatste jaar hadden we zoveel ruzie en gezeik dat ik de persoon mis wie ze was toen ik haar ontmoet heb en niet de persoon die ze nu is. En ze weet dat ik geen nee kan zeggen en nu is ze mij een schuldgevoel aan het aanpraten, dit is hoe elke ruzie is verlopen Carolijn word ergens boos over daan gaat ze zich verontschuldigen en verteld ze me hoeveel ze van me houd dan vergeef ik haar en dan is het weer goed. Maar deze keer is het anders, het is klaar en nu voorgoed. 'Carolijn we zijn klaar, en ik kan het je niet vergeven het is goed geweest Caro. En stop met zeggen dat je van me houdt want als je echt van me hield was je nooit vreemd gegaan.' 'Maar Matthy ik hou echt van je alsjeblieft.' 'Carolijn het is klaar onze relatie is klaar, dus bel me niet meer en app of praat niet meer met me.' 'Als dit is wat je wilt Matthy dan is het klaar, maar hier ga je spijt van krijgen.' Nadat ze uitgesproken was hing ze meteen op.

Pov yara:

Matthy had het de jongens verteld, ik was blij dat hij het heeft verteld want ik denk niet dat ik zelf die woorden uit had kunnen spreken. De jongens waren niet boos ook Robbie was niet boos op mij, maar wel op Niels. Ik vind het kut dat ik de vriendschap tussen hun heb verpest maar Rob zei dat hij het niet erg vind, 'echte vrienden zitten niet aan elkaars zusje' zei Rob. Ik zit nu op de bank in mijn ééntje, Milo is naar zijn eigen huis, Robbie, Raoul zijn samen een video aan het opnemen op Rob zn kamer, en Koen ging naar zijn ouders vandaag, en Matthy zit volgens mij op zijn kamer.

Hij heeft niet meer tegen mij gepraat sinds vanochtend, nu is hij weer de Matthy die niet tegen me praat en mij het irritante zusje van Rob vind maar gisteren avond was hij een hele andere Matthy. Gisteren avond heeft hij mij geholpen, mij gerustgesteld en hij heeft mij geknuffeld en hij vond het geen probleem dat ik op zijn borst heb geslapen. Gisteren was hij aardig tegen mij maar mischien deed hij dat alleen omdat hij me zielig vond ofzo.

Een harde klap rukt me uit mijn gedachtes. Ik hoor glas breken en harde klappen, het komt van de beneden verdieping. Ik loop richting de Matthy zijn kamer, het geluid van brekend glas echod door de gang. Ik sta voor Matthy zijn deur, ik weet niet of het een goed idee is om aan te kloppen misschien word hij er alleen maar bozer van. Maar toch klop ik aan, opeens is het stil aan de andere kan van de deur, geen klappen geen brekend glas meer ik hoorde alleen nog maar gesnik. Ik had nog geen 'kom binnen' ofzo gehoord maar ik ga toch naar binnen.

Ik blijf even in de deuropening staan en kijk de kamer rond. Glas ligt door de hele kamer en de vloer ligt vol met allerlei spullen die hij waarschijnelijk door de kamer heen heeft gegooit, ook zitten er gaten in de vorm van een vuist in de deuren van de kledingkast. Op de rand van het bed zit Matthyas, zijn gezicht verborgen in zijn handen, hij heeft nog niet opgekeken sinds ik de deur open heb gedaan.

Ik ga naast hem zitten op het bed, ik pak zijn handen vast en zie dat hij zijn rechterhand heeft opengehaald, waarschijnelijk aan het glas. Hij kijkt me niet aan hij staart richting de grond maar ik zie de tranen over zijn wangen rollen. 'Matthy' langzaam aan draait hij zijn hoofd richting mij en kijkt hij me aan. Zijn ogen zijn rood van het huilen en wat verdwaalde plukken haar hangen voor zijn gezicht, een van die plukken is rood gekleurd omdat hij er waarschijnelijk met zijn bloedende hand tegenaan heeft gezeten. Ik vind het echt verschikkelijk om hem zo te zien, wat er ook is gebeurt het heeft hem veel pijn gedaan. 'kom hier' zeg ik terwijl ik hem in een knuffel trek. Luide snikken verlaten zijn mond en ik voel hoe mijn shirt nat word door de tranen.

Why me?Waar verhalen tot leven komen. Ontdek het nu