Deel 7

126 0 0
                                        


pov yara:

Ik ben klaar met koken en ik heb de tafel ook al gedekt. De pan met pasta staat al op tafel, normaal gesproken zou ik onderaan de trap roepen dat het eten klaar is maar dit keer loop ik naar boven om het te zeggen want ik wil Matthy niet wakker maken. Inmiddels zitten we aan tafel en heeft iedereen opgeschept, ik schept ook een bordje voor Matthy op wat ik straks even voor hem opwarm als hij wakker is. De rest heeft volgens mij niks doorgehad over Matthy zijn paniekaanval, ze vroegen wel waarom hij niet mee kwam eten maar ik heb gezegd dat hij sliep en ik hem niet wakker wilde maken en daar is niks aan gelogen.

Raoul helpt mij met afruimen terwijl de rest al weer naar boven is. 'Je ouders zijn de laatste tijd wel vaak weg hè' zegt Raoul. 'Ja sinds Robbie uit huis is gaan ze vaak weg, toen Robbie nog thuis woonde gingen ze bijna nooit weg zonder ons omdat ze het zielig vonden voor Rob dat hij dan een hele week met mij alleen moest doorbrengen' zeg ik 'mijn ouders gaven altijd meer om Robbie dan om mij. Waarom geen idee maar het is gewoon altijd zo geweest, mijn ouders zijn geen slechte mensen dat zeker niet, maar naar mij toe zijn het niet echt goede ouders geweest snap je?' Raoul knikt 'Rob het dit ons ook al eens verteld' Ik kijk hem vragend aan en hij vervolgt zijn verhaal. 'Ja Rob heeft ons al eens verteld dat hij zich schuldig voelde omdat jullie ouders meer aandacht aan Robbie gaven , hij had het zelf ook door en ik denk dat hij het een beetje wilt goedmaken, hij vind het wel fijn dat hij je nu soort van kan helpen door je af en toe hier te laten logeren zegmaar' ik knik 'Hij weet toch wel dat dat niet zijn schuld is toch?' 'Ja hij weet dat het niet zijn schuld is' we ruimen de keuken ook nog even op en ik warm Matthy zijn eten op. 

Raoul is ook weer naar zijn kamer gegaan, ik denk na over wat hij allemaal heeft gezegd over Rob, totdat de oven begint te piepen wat betekend dat Matthy zijn eten klaar is.

Ik loop met een bord pasta in mijn hand richting zijn kamer en klop op de deur. Ik krijg geen reactie dus ik loop maar naar binnen. Hij slaapt nog steeds dus ik zet de pasta op zijn nachtkastje en ga naast hem op bed zitten en wrijf over zijn schouder. Langzaam word hij wakker en hij kijkt wat verward om zich heen, 'Ik heb wat te eten voor je bewaard' zeg ik en ik zie zijn ogen naar de pasta gaan. 'bedankt' zegt hij terwijl hij recht gaat zitten. 'Kan ik nog iets anders voor je halen? iets te drinken ofzo' vraag ik lief maar hij schudt nee. 

Ik sta op van zijn bed en loop weer naar de woonkamer, ik zit in mijn eentje op de bank 'super gezellig' denk ik bij mezelf. Ik zet de tv aan en zie dat er een champions league wedstrijd bezig is. Ik hoor ook voetstappen de trap af komen en ik zie koen zijn hoofd verschijnen. 'Gezellig hiero' zegt hij sarcastisch  'Ja ik zit met al mijn vrienden' zeg ik lachend. Koen komt dicht naast me zitten en we kijken samen de wedstrijd. Het is ongeveer de 70ste minuut en ik voel mijn ogen zwaar worden, mijn hoofd zakt de rechterkant op totdat ik op koen zijn schouder beland. Hij opent zijn armen ik ga comfortabel bij hem liggen en val in slaap.




Why me?Waar verhalen tot leven komen. Ontdek het nu