Hastane odasında loş bir ışık hâkimdi. Afra yatağında yorgun ama huzur dolu bir ifadeyle yatarken, gözleri beşiğin başında duran Mert'teydi. Mert, oğullarını kucağına almış, dikkatle yüzüne bakıyordu. Minik elleri, ufacık burnu ve pürüzsüz teniyle mucizeleri kollarının arasındaydı.
Afra, Mert'in ona nasıl şefkatle baktığını görünce gülümsedi.
"İnanabiliyor musun, Mert? Artık gerçekten üç kişiyiz..."
Mert başını kaldırıp ona baktı, gözleri nemliydi.
"İnanamıyorum... Ama inanmak istiyorum. Üç kişi olduk Afra'm ." dedi fısıltıyla.
"Bu kadar güzel bir şeyi hak ediyor muyuz bilmiyorum ama..."
Afra elini uzattı ve Mert'in elini sıktı.
"Hak ediyoruz, Mert. Sen harika bir baba olacaksın sevgilim. Atlas Mert'im çok şanslı bir çocuk. "
Tam o anda Atlas Mert ağlamaya başladı, o küçücük bedenden bu ses nasıl çıkıyordu acaba ?
"Annecim ne oldu bebeğim? Hı? Acıktın mı sen ? Gel birtanem..anne doyursun seni ."
Afra göğsünü açarken Mert oğullarını Afra'nın kucağına bıraktı,kendisi de yatağın kenarına oturdu yüzündeki tebessümle hayatını izledi ,hayatı tam karşısında duruyordu .
Afra oğlunu emzirirken saçlarını okşayıp başına minik bir öpücük kondurdu ,Atlas Mert yorulduğu için emmeyi bırakmıştı
"Doydun mu bebeğim? Ohh mis kokulum benim. Aşkım sen gazını çıkar bende lavaboya gideyim."
Mert başını sallayarak oğlunu kucağına almış omzuna yatırmıştı, sırtını sıvazlayıp küçük küçük vuruyordu
" Oğlum...canımın içi, çok seviyorum seni...Annende sende her şeyimsiniz benim sizin mutluluğunuz için yaşayacağım bundan sonra babacığım. Seninle çok güzel anılar biriktireceğiz ,her şeyi seninle yeniden öğreneceğiz oğlum . "
Mert oğlunun gazını çıkarırken odanın kapısı açılmış içeri aile üyeleri gelmişti
" Günaydın!.."
"Hoşgeldiniz. "
" Nasıl geçti ilk gece oğlum ?"
"İyiydi anne ,alışıyoruz birbirimize dimi oğlum?" Başını omzuna doğru çevirip oğluna baktı, uyumuştu.
Yavaşça beşiğe yaklaşıp başına dikkat ederek yatırdı can parçasını o sırada Afra lavabodan çıkmıştı üzerini de giymişti..rahat bir eşofman takımı giymişti.
"Hoşgeldiniz. "
" Hoşbulduk yavrum nasılsın?"
" İyiyim Handan anne. "
"Afra'm bebeğim ağrın var mı kızım ?"
"Yok anne iyiyim merak etmeyin."
Aile fertleri beşiğin başında durmuş küçük adamı izliyordu bu sırada odanın kapısı çalındı ve birkaç saniye sonra açıldı . Elinde kocaman bir buket çiçekle Gözde girdi odaya
" Merhaba herkese!.."
"Abla hoşgeldin, ya çok sevindim seni gördüğüme, gel. "
" Afra güzelim benim...nasıl yakışmış annelik ! Gözünüz aydın Allah analı babalı büyütsün. "
" Sağol abla hoşgeldin. "
Gözde çiçeği Afra'ya verip sarıldı daha sonra Mert ile göz göze gelince gülümsedi dolu gözlerle
