Yazardan
Boğaz manzaralı bir teras. Akşam saatleri, gökyüzü turuncu tonlarda. Hafif bir rüzgâr var. Terasta mumlar yanıyor, yere beyaz tüller ve kır çiçekleri serpilmiş. Tıpkı Elif'in sevdiği gibi .Yasir bugün uzun zamandır hazırlığını yaptığı evlilik teklifini bugün edecekti sevgilisine ,sonunda . Mert 'in dışında kimsenin haberi yoktu . Yasir iki saat önce Elif'i arayıp akşam saat yedide gelip Elif'i alacağını akşam yemeği yiyeceklerini söylemişti. Elif heyecanla hazırlanırken Yasir son kontrolleri yapıyordu. Her şeyin hazır olduğuna kanaat getirdikten sonra Elif'i almak için yola çıkmıştı. Elif'in evinin önüne geldiğinde arabasından inip kaputa yaslanarak beklemeye koyuldu . Karşıdan melek gibi süzülerek gelen sevgilisini görünce kocaman gülümsedi.
" Ne kadar güzel olmuşsun Elif'im ."
"Teşekkür ederim hayatım sende çok şıksın . "
Elif'in kapısını açıp binmesini bekledi,binince kendisi de şoför koltuğuna geçti ve arabayı çalıştırdı .
"Nereye gidiyoruz?"
"Sürpriz, sabret ."
Ayarladığı mekana gelince el ele içeri geçtiler
Elif: şaşkınlıkla etrafa bakarken Yasir gülümseyerek onu izliyordu
"Yasir... burası ...? Sen ne zaman yaptın bunca şeyi?"
Yasir gülümseyerek Elif'in elini tutar
" Bugün sana bir şey söylemek istedim. Ama kelimeler yetmezdi. O yüzden hissettiklerimi göstermek istedim. Beğendin mi ?"
"Çok beğendim ama çok şaşkınım."
Yasir ciddileşir, Elif'in tam karşısına geçer.
"Elif... Seni tanıdığım günden beri kalbim ilk kez tamamlanmış gibi. Seninle gülmek, seninle susmak, hatta seninle tartışmak bile başka güzel... İlk zamanlar ne kadar imkansız olursak olalım
sen benim en büyük mucizemsin. Her sabah gözlerini görerek uyanmak, her gece yanında uyumak istiyorum."
"Yasir ? Düşündüğüm şey mi ? Şimdi mi?"
Yasir gülümseyerek göz kırpar ve cebinden küçük bir kutu çıkarır, diz çökerek açar. Kutunun içinden zarif bir yüzük vardır. Elif şaşkınlıkla elini dudaklarına götürürken Yasir konuşmaya başlar.
"Elif Demir... Benim bir ömür boyu yol arkadaşım olur musun? Benim karım olur musun?"
Elif aldığı bu teklif karşısında gözyaşlarını tutamaz, gülümseyerek başını sallar
" Evet... Evet Yasir! Bin kere evet!"
Yasir aldığı cevapla ayağa kalkar ve heyecanla yüzüğü takmak için Elif'in elini tutar ama yanlış eline takmaya çalışıyordur Elif ağlarken gülerek olaya dahil olur
" Aşkım o değil diğer elime takacaksın ."
"Çok heyecanlandım...pardon. "
Yüzüğü bu sefer doğru parmağa taktıktan sonra Elif ile göz göze gelirler . Alnını alnına yaslarken gülümseyerek konuşur
" Çok yakıştı."
"Evleniyoruz Yasir, inanamıyorum!"
Yasir alnını alnından ayırıp yüzünü avuçları arasına alıp dudaklarını birleştirir, kısa ama anlam yüklü bir öpücükten sonra geri çekilir.
"Çok bile bekledik sevgilim,çok bile..."
" Seni çok seviyorum, çok seviyorum. "
"Bende seni çok seviyorum. "
