Yazardan
Sabahın ilk ışıkları odaya vururken Afra Mert'in çıplak göğsüne sokulmuş uyuyordu. Üzerleri açılmıştı ama ikisi de o kadar yorgundu ki farkında bile değildi ,sabaha karşı uyudukları için bu gayet normaldi.
Mert gözüne gelen güneş ışığından rahatsız olunca araladı göz kapaklarını nerede olduklarını algılamaya çalıştı ilk önce sonra başını hafif eğip karısının yüzünü inceledi, huzurla uyuyordu meleği.
Elini komodinin üzerine uzatıp telefonundan saate baktı,neredeyse öğlen olmuştu. Afra’nın uyanması gerekiyordu oğulları anne ve babasını beklerdi. Ama Afra’nın yüzüne bakınca uyandırmaya kıyamamıştı ,başını yavaşça yastığa koyup yataktan kalktı duş almak için banyoya geçti .
Hızlı bir duş alıp odaya girdi belindeki havluyla ,yatağın kenarına oturup yüzünü Afra'nın yüzüne yaklaştırıp burnunu yanağına sürttü
"Bebeğim hadi kalk . Aşkım benim hadi güzelim. "
Afra gözlerini hafif aralayıp baktı hâlâ uykusu vardı.
"Iıı uykum var benim aşkım. "
"Iıı ne ya aşkım? Kalk bakalım hadi hem bizim küçük adam özlemiştir bizi . "
Afra oğlunu duyunca hemen gözlerini açıp yatakta doğruldu.
"Afraaa resmen pabucum dama atıldı! "
"Sevgilim..olur mu öyle şey? Sadece çok özledim küçük Mert 'imi . Senden olanı, canımızı. "
"Bende çok özledim valla,daha bir gün bile olmadı ama bir yıl olmuş gibi. Hadi sen duşunu al ,giyinip çıkalım. Abimler de kahvaltıya annemlere geçiyorlarmış . "
Afra yaklaşıp burnunu burnuna sürttü tutkuyla fısıldadı
" Duş almışsın aşkım, bekleseydin beraber alırdık ." Dudaklarını birleştirip sert bir öpücük bırakıp geri çekildi.
"Yeniden alırım yavrum yeterki sen iste ."
"Valla mı?"
"Valla . "
"E hadi o zaman kocam."
Mert Afra'nın cilveli gülüşüyle erirken oturduğu yataktan kalkıp karısını kucağına alıp banyoya geçti. Sıcak dakikaların yaşandığı bir duşun ardından giyinip yola çıktılar. Handan'ın evine geldiklerinde kapıyı Elif açmıştı, Afra ve Mert etrafı taradılar Atlas Mert'i görmek için ama oğullarını göremediler .
" Nerede bizim yakışıklı?"
"Uyuyor abi salonda, geçin ."
Afra elindeki poşeti mutfağa bırakıp hızla salona geçti, Atlas Mert beşiğinde uyuyordu, Afra yüzünü oğluna yaklaştırıp kokusunu içine çekti
"Annemm! Bebeğim çok özledim seni. "
Mert Afra'nın peşinden beşiğin yanına gelmiş eğilip yanağını öpmüştü, mis gibi kokuyordu
" Oğluuumm, canımın içi...nasıl özledik biz seni biliyor musun?"
" Çocuklar hadi sizin oğlan uyurken gelinde kahvaltınızı edin ."
O sırada masada onları bekleyen aile üyelerini fark etmişti Afra ve Mert. Beraber sessizce masaya geçtiler
"Günaydın herkese. "
"Sağolun abim küçük beyden sonra bizi de hatırladınız iyi ki ."
"Özlemiş misin Afra Atlas Mert'i? "
