𝐅𝐨𝐫 𝐚 𝐏𝐨𝐭𝐭𝐞𝐫 𝐆𝐢𝐫𝐥 | 𝐃𝐫𝐚𝐜𝐨 𝐌𝐚𝐥𝐟𝐨𝐲

Chapter Sixty Three - ❝Present❞

Çünkü,

Sevilmeye değer ne varsa

Hepsi sende toplanmış gibi.

-

♫: Taş - Gökhan Türkmen

Klara'nın anlatımıyla

16 Şubat 2003

Aynanın karşısında otururken, bir yandan Alice saçlarımı yaparken diğer yandan Hermione makyajımı yapıyor, Adel de bana, takacağım küpe ve kolyeler arasında seçim yaptırıyordu.

Saate baktım, 19.00'a az kalmıştı. Zaman geldikçe, daha da heyecanım artıyor, hazırlanmanın detaylarına daha da odaklanmam gerekiyordu çünkü heyecan, dikkatimi dağıtıyordu.

Harry'yden 2 ay önce aldığım evlilik teklifi üzerine şu an evlenmemize çok az zaman vardı.

Gerçek olmasına ihtimal veremesem bile, hayal olsa bile mükemmel bir histi bu.

Yıllar önce ihtimal bile veremeyeceğim şey oluyordu, sevdiğim adamla evleniyordum.

Harry'yle.

Daha biz küçücük çocuklarken konuşup güldüğümüz "Geleceğin Bayan Potter'ı" olayı gerçekleşirken, bir kez daha hatırladım geçmişi ve düşündüm ki, aslında olmasına ihtimal bile vermediğiniz şeyleri hayat size çok güzel bir şekilde getiriyor. Aynı şu an bana olduğu gibi.

Alice: Saçların bitti...

Nefeslerim düzensizdi, yüksek bir sesle huhladım.

Hermione: Sakin ol Klara... Hayatımda gördüğüm en güzel gelinlerden biri oluyorsun. Hem, makyajın da bitmek üzere...

Hermione'nin son dokunuşları ve Adel'in taktığı son bilekliğin ardından önümden çekildiler ve beni ayna ile baş başa bıraktılar. Aynada, her zamanki soğukluğuna tezat oluşturan, yanakları zaten kızarmışken allık ile daha da kızarmış gözüken, saçlarında duvağı olan bir Klara Snape gördüm. Bunu son kez mi diyordum yoksa? Klara Snape. Klara Potter. Şimdiki zamanın Bayan Potter'ı.

Alice: Çok güzel oldun...

Hermione: Kesinlikle.

Adel: Harry'nin tepkisini merak ediyorum...

Aynaya karşı gülümsedim. Gerçekten içime sinmişti. Gözlerimde su biriktiğini hissederken üçüne baktım.

Klara: Ben... çok teşekkür ederim.

Alice'in de gözleri doldu ve bana sarıldı.

Alice: Sakın ağlama, makyajın harika duruyor.

Derin bir nefes alıp verdim ve kollarımı ona sardım, sonra geri çekildim.

Klara: Tamam, sakinim... Bak, ağlamıyorum, tamam mı?

Odaya Draco girdi. Üstünde basit ama şık bir takım elbise vardı.

Draco: Hadi ama, az kaldı, Potter hazır bile. Bir dakika Klara sen...

Yüzüne bakıp gülümsedim. Devam etmesini bekledim. Sırıttı ve eliyle beni işaret etti.

Draco: Harika görünüyorsun, vaftiz kardeşim.

Başımla teşekkür edip daha büyük gülümsedim.

Klara: Teşekkür ederim.

Draco: Her neyse, artık gelmen lazım, Harry salona girmek üzere.

Hermione: Hadi, Klara...