Şimdi masal olup gitmiş bir geçmişin ardından hala yas tutan benliğimle başım dertte. "Bitti." demenin hiçbir yararı olmadığını bile bile bunu kalbime defalarca tekrarlamam da cabası. Ona özel ücraları var zihnimin. Yalnız onu düşünürken kullandığı imgeleri...
Ne zaman allak bullak olsam ona koşasım geliyor bir de. Bilmiyorum hala tahammül edebilir mi bana yoksa ne işimin olduğuyla ilgili bir ton azardan sonra kovar mı kapısından. Kovsa da kızamam ona. Kapılarını sıkı sıkı kapatan bendim ne de olsa. Her ne kadar o gider gitmez aralayıp acıyla izlesem de gidişini arkasına dönmediği de bir gerçekti. Belki biraz ısrarcı olsa dayanmazdı o kapılar fakat gitmek en kolayıydı. Gurur da vardı tabi. Aşkta olmazdı hani ya... Öyle işte.
Birçok "Neyse"nin ardına saklanıp yaşıyorum bir şekilde. Zor mu? Fazlasıyla. Ama şunu da gönül rahatlığıyla belirtmek isterim ki elimden geleni de fazlasıyla yaptım ben. Sakınmadım hiçbir şeyi. Kendi benliğimden vazgeçmek pahasına yaptım üstelik.
Ona da kızmıyorum. Zaten karşılık bekleyerek yapsaydım çıkar ilişkisi olurdu. Sadece sevdiğim için yaptım. Zaten bu yüzden pişman olmadım ya birçok şeyden. Atmaya kıyamayıp üstüne kat kat kilitler vurduğum, en derinime gömdüğüm o sevgiye değerdi yaptıklarım.
Ya şimdi? Elimde kalan kırık bir kalp mi sadece? Değil aslında. Güzel anılarım var, hala aklıma geldikçe gülümsüyorum. Anlamını ancak yaşayanların bilebileceği duyguların anlamlarını biliyorum. Kendimi son anda bulmanın verdiği şansla geleceğime de tutunuyorum artık. Yani Yalın'dan alıntı yapmak gerekirse "Bi tek sen eksiksin. İşim, gücüm her şeyim tamam." O tamam olmayacak. Biz ayrı ayrı bütünlerin yarımlarıymışız. Bunu anlamam uzun sürdü. Kıskançlığıma verin. Acıyı bile sevdiğim zamanlardan sonra alıştım ben. Arada sırada aklıma uğrasan da eskisi kadar yakmıyor canımı. Bir çay demleyip onsuzluğu yudumluyorum. Bir deniz çiziyorum gözlerime, manzarasında boğuluyorum. Beyazlarımı kızıllar boyuyor bazen, dalıp gidiyorum. Sonra hayatın akışına kapılıp "Neyse" diyorum.
Neyse işte...
ŞİMDİ OKUDUĞUN
MAVİ KAPLI DEFTER
Poetryİnsanlar bana "Unut" diyorlar. Dört harf iki hece bir kelime... Fark ettim de çok kolay söyleniyor. Hemencecik çıkıyor ağızlarından ama ben anlamını bilmiyorum. Şeye çok benziyor hani, yoksa o olmasın: "Umut"
