“Bukas, magiging normal ulit ako.”
…
Sinabi ko ‘yon kagabi.
Spoiler alert:
Hindi.
---
Pagpasok ko sa classroom
“Good morning, Sarah!” bati ni Clea.
Ngumiti siya.
Same tone.
Same face.
Pero—
“Good morning…” sagot ko.
Parang… may kulang. Dati, lalapit siya. May sasabihin. May small talk. Ngayon? Umupo lang siya. Tahimik.
“Okay ka lang?” tanong ko.
“Hmm?” tumingin siya.
“Yeah.”
Yeah???
“Sigurado?”
“Yeah.” ulit niya, sabay bukas ng notebook niya.
Ah.
Ganun na pala.
“Okay.” bulong ko.
Okay???
“Okay???” ulit ko sa sarili ko.
“Yun na ‘yon???”
Lord, may ginawa ba ako?
May nasabi ba ako?
May mali ba akong ginawa sa past life ko???
“Good morning, wifey!”
Napapikit ako.
Ayun na.
“Good morning.” sagot ko, medyo automatic.
“Ang lamig ah.” sabi ni Nathan, naupo sa tabi ko. “May ginawa ba ako?”
“Wala.”
“Sure?”
“Sure.”
“Sigurado ka talaga?”
“OO NA.”
Tahimik siya saglit.
“Teka…” bulong niya.
“Hindi ako ‘to no?”
Napatingin ako sa kanya.
“May ginawa ba ako?” tanong niya ulit, this time medyo seryoso.
“Wala.” sagot ko.
At this point,
hindi ko na alam kung sino ang problema.
Ako ba?
Siya?
Si Clea???
Break time, tahimik lang ako. Hindi ko alam kung lalabas ba ako, o mananatili.
“Sarah.”
Napatingin ako. Si Clea.
“Practice later.”
“Ah… okay.”
“Don’t be late.”
Yun lang. Wala nang “see you.” Wala nang ngiti.
“Wow.”
Napalingon ako. Si Brylle.
“Cold.” sabi niya.
“Ha?”
“Si Clea.”
“Normal lang ‘yon.”
“Hindi.”
Napatingin ako sa kanya.
“Hindi siya ganyan.” dagdag niya.
“Close kayo?” tanong ko.
Ngumiti siya.
“Depende.”
“Sa?”
“Sa kung anong gusto mong paniwalaan.”
“Brylle, ang labo mo.”
“Hindi ako malabo.” tumawa siya. “Ikaw lang yung hindi pa nakakakita.”
“Ng alin?”
Hindi siya sumagot. Sa halip tumayo siya.
“At least ngayon, mas madali na.”
“Mas madali ang ano???”
“Mag-observe.”
At umalis siya.
After classes. Practice ulit.
Pagpasok ko sa gym, napa-tigil ako.
Nandun si Clea.
At si Brylle. Magkatabi. Nagtatawanan.
Ha?
“Wait lang…” bulong ko.
Anong nangyayari???
“Uy, Sarah!” bati ni Brylle, parang normal lang.
“Hi…” sagot ko, hindi pa rin gumagalaw.
“Late ka.” sabi ni Clea.
Hindi siya nakangiti.
“Sorry…”
“Warm up ka na.” At tumalikod siya.
“Grabe, ang sungit ngayon no?” bulong ni Brylle habang dumadaan ako.
“Hindi siya ganun.”
“Hindi nga eh.”
“Meaning?”
Ngumiti siya.
“May dahilan.”
Habang nagwa-warm up ako napapatingin ako sa kanila. Nag-uusap, tumatawa, close.
“Bakit ako… naiirita?”
Napahinto ako.
“Wait lang.”
Bakit nga??? Wala naman akong pake. Diba?Hindi ko siya— hindi ko siya gusto. Paulit-ulit.
“Hindi ko siya gusto.” Pero bakit, ang bigat sa pakiramdam na nakikita ko siyang masaya kasama si Brylle?
“Selos???” Napailing ako. Baliw ka ba, Sarah? Selos saan??? Wala akong karapatan. Hindi kami, wala.
“Focus!” sigaw ni Clea.
Napalingon ako.
Nakatitig siya sa’kin.
Diretso.
At sa unang pagkakataon-
hindi ko alam
kung bakit ako kinakabahan.
