Amber’s POV
Anu ba naman ‘to? halos lahat ng tao nakatingin na sakin…
Anu bang problema sa suot ko? disente naman ako ah, I’m wearing a black dress lang naman na pencil cut, although very conservative sa harap, sa likod, hehe talo-talo na hanep na kasi kung makapag-backless ako eh. Waahh!
Kasalanan mo ‘to Epipanya! Kung anu-ano pinapasuot mo sakin! Leche ka!
Ahm, oou nga pala, andito din sila, kasi pati rin si Marky, their parents are my parents closest friends. Asan na kaya sila? Sabi nila they’ll wait for me here.
Hmmmm…
I was about to enter OUR house ng may marinig akong bulung-bulungan ng mga BWISITA.
“oh, she’s really here!”
“di ba ayaw sa kanya ng parents niya? Why is she invited?”
“duhhh, si Tita lang ata ang galit sa kanya, I think her and Tito is in good terms…” komento nung isa, grabe makakomento lang, parang alam nila lahat ng nagyare sa buhay ko. makaTito at Tita pa sa parents ko wagas! Close kayo te? Ang sarap sana bangasan sa face!
Anak ako kaya natural lang na andito ako! Bobita lang peg mo te? Gusto ko sana sabihin yan, kaso, ng tignan ko sila, ni hindi ko nga maremember na nakilala sila sa kahit anong party na dinaos ng mom ko. yucks lang! ang sasagwa ng mga mukha nila! Anak ka ng shet!
“stop talking! She’s heading this way!” I heard someone say.
Nagbubulungan ba sila? Bat dinig na dinig ko ata? Haisst.. nakikita talaga ang mga taong walang breeding.
“oh my Amberlynn! You’re here! What a pleasant surprise!”
Muntik ko ng hindi ituloy ang pagpasok sa loob ng BAHAY NAMIN. I hate to see her face. She’s too annoying… totoo nga ang sabi-sabi ng gumawa si God ng tao sa mundo, naubusan siya ng putik kaya yung iba gawa sa plastic. Tsk!
Gustuhin ko mang pumasok, maraming nagsasabing kung anung mga demonyo sa utak ko na wag na lang, haist.
“come! Tita’s waiting for you!” she said excitedly, grab me by the waist at nakipag-beso-beso siya sa akin. Take note sa magkabilang pisngi ko pa! but before he let me go, bumulong muna siya sa tenga ko…
“you never should’ve came my dear cousin…” then she let me go, smiled at the people around us na tila super close kaming dalawa.
“thanks for the WARM WELCOME COUSIN!” I said then rolled my eyes spitefully. Siya lang ba ang my kayang makipagplastikan!
Kanina pa kayo siguro nagtataka kung bakit kada sabihin ko ang word na bahay namin ay full of emphasis. Yeah I have my own reasons:
1. kasi hindi na ko dito nakatira, matagal na. I am living with Lola noon sa states eversince I graduated high school. At ng makagraduate ako ng course ko, I decided to go back.
2. galit sa akin si Mommy, and dahil sa galit na yan muntik ng maghiwalay ang parents ko, kaya I decided to leave. And…
3. it’s because of one person…my angel si--…
“Mommy!” there she is, my little angel, andito na rin siguro si Lola. Despite the fact na may mga matang nangingilatis at nang-uusig na nakatingin sa amin, I don’t give a damn! They say something about my daughter and they’re dead! As in dead! Mata lang nila ang walang latay!
Yes! You heard me right. I have a daughter and her name’s…
“Pauline!” I called then hugged her. My God namiss ko siya ng sobra! Ilang buwan na ba kaming hindi nagkasama? Para tuloy anlaki-laki na niya.
