Het werd snel avond. Iedereen zat beneden naar een film te kijken behalve ik. Ik wil wel meekijken maar ik kan elk moment transformeren. Ik ben zo bang. Ik wil niet al van dag 1 weg. Ik mag me nu echt niet zenuwachtig maken want anders wordt het alleen maar erger. Bij mijn eerste transformatie was het zo. Mijn ouders zeiden vroeger dat dat heel normaal is. Ik keek door het raam en ik zag de volle maan. Het kan elk moment gebeuren. Ik staarde naar mijn handen.
Het is zover, mijn aderen beginnen hard blauw te kleuren en mijn ogen zijn nu geel ipv blauw. Na een paar seconden ben ik getransformeerd. Ik moet me echt inhouden om niet naar de maan te huilen. Soms geeft het me echt een geweldig gevoel als ik wolf ben. Vroeger gingen ik en mijn ouders naar het bos om tot rust te komen. Ik kon dan nog niet transformeren maar ik ging altijd mee. Ik mis mijn echte familie. Bij hen kan je tenminste jezelf zijn, nu moet ik me altijd verstoppen. Zo mogen mij niet zien bij volle maan, niet bij een maansverduistering (dan ben ik mens vanbuiten maar wolf vanbinnen), ze mogen mij niet boos maken want dan ben je er misschien geweest. Ik hoorde dat ze naar boven kwamen. Ik hoop dat ze niet komen kijken.
'Hou je rustig.' dacht ik alleen. Ik verstopte me in de hoek en wachtte af. Er kwam niemand en zo viel ik na een tijdje in slaap.
JE LEEST
My New family
FanfictionRaya, wilt maar 1 ding en dat is een familie maar dat gaat niet zo gemakkelijk omdat ze ... anders is. Ze draagt een groot geheim met zich mee dat niet mag ontdekt worden. Na zoveel mislukte adopties komt ze terecht bij de familie Lynch. Een super l...
