Ik ben een wolfblood

159 9 0
                                        

Het is ochtend en ik ben terug mens. Ross vond het blijkbaar niet erg dat ik een wolfblood ben. Ik moet hem wel veel dingen uitleggen nu. Ik ging naar zijn kamer en klopte op de deur en wachtte af.
'Ross, ik moet met je praten.'

'Kom maar.' Ik ging naar binnen. Ik weet niet met wat ik moet beginnen.
'Ross, sorry van gisteren.'

'Sorry voor wat?'

'Dat ik boos werd...'

'Het is oke, ik snap denk ik waarom. Dus je bent een weerwolf.'

'Een wolfblood, een soort weerwolf.' Ik zat me in te houden om niet te beginnen huilen. Ik praat er niet graag over omdat het me doet denken aan mijn echte ouders.
'Ik weet niet wat ik moet zeggen. Het is...'

'Vertel alles!!! Dit is zo cool!'

'Je verteld dit aan niemand, oke?' Ross knikte.
'Ik ben zo geboren. Maar je transformeert dan nog niet bij volle maan. Mijn eerste transformatie was toen ik 14 was.'

'Je ouders waren ook...'

'Ja, maar ze... zijn gedood...' Ik kon me niet meer inhouden. De tranen beginnen te lopen.

'Gaat het?'

'Gaat wel... Ik ben bang dat het bij mij ook gaat gebeuren. Ik mis ze zo erg. En ik wil zo graag bij een familie horen maar doordat ik een wolfblood ben moet ik altijd weg. Het liefste wat ik wil is een familie.' zei ik al huilend.

'Het komt goed. Niemand komt te weten dat je een wolf bent. En als ze er achter komen zorg ik ervoor dat je blijft.' zei Ross en troostte me.
'Dank je. Je bent een toffe broer.'

'Het is goed. Vertel verder.' Ik vertelde alles aan Ross. De kenmerken bij transformatie, wanneer ik transformeer, soorten wolfbloods,... Het voelt goed dat ik nu met iemand mijn geheim kan delen.
'Maar waarom ging je niet weg gisteren?'

'Ik weet het niet. Mag ik iets vragen?'

'Wat?'

'Mag ik erbij zijn bij je volgende transformatie? Het moet niet...'

'Je dat wilt mag het.'

'Super!' zei Ross en gaf me een knuffel. Toen we elkaar los lieten keken we elkaar recht aan. Ik weet niet wat het is maar het lijkt alsof de tijd ineens stil stond en ik voelde me raar vanbinnen maar het is wel een leuk gevoel. Wat is dit?

Bij Ross
Ik vroeg aan Raya ik bij haar volgende transformatie erbij mag zijn. Ik mocht dus gaf ik haar een knuffel om haar te bedanken. Ik liet haar los en keek haar recht aan, recht in die mooie, schattige blauwe ogen en ik vergat meteen alles van wat er gebeurde. Ik kreeg een raar gevoel maar het voelde goed. Wat is dit? Vind ik haar leuk...?

My New familyVerhalen om door geobsedeerd te raken. Ontdek het nu