A badboy with charms.

A badboy with charms *14*

Daar zat ik dan op mijn bed met Miandra naast me en de radio op. Blue kwam op me gesprongen. Ik aaide hem over zijn kopje en keek hem aan. 'De enigste jongen in mijn leven.' Zucht ik. Miandra keek me lachend aan. 'Komt goed meisje.' Moedigde ze me aan. 'Dat weet ik nog niet zo.' Zucht ik. Blue keek van me naar Miandra en begon dan heel hard te blaffen. Alsof hij wou zeggen dat hij er ook was. Hij deed zijn kopje schuin en begon me lekjes te geven. 'Blue.'

Het was vandaag precies één week en twee dagen geleden voor ik me voor deed als Dylan zijn nep vriendinnetje. Zijn ouders waren en zijn nog helemaal onder de indruk van onze actie. Ze weten er natuurlijk nog steeds niks van, ze denken dat we nog altijd samen zijn. Die arme mensen moesten maar eens weten hoe het echt zat. Maar tot nu toe zijn ze er nog niet achter gekomen en weten ze het ook niet. Dus alles is oké. Enkel tussen me en Dylan niet echt, ik had hem die één week genegeerd en hem ontlopen. Dat leek me gewoon het beste.

'Ik geloof het nog steeds niet.' Miandra keek me met een zucht aan. 'Het is echt zo vervelend.' Ik keek Miandra begrijpend aan. 'Nou het is zo als het is.' Zucht ik. Toen ik die zondag avond nog terug kwam, had Dylan me bedankt en me dan gekust. Ik sta er nog steeds van versteld. Het gebeurde weeral. En het zal altijd gebeuren want die jongen speelt met mijn hart. Miandra keek me opeens heel eng aan. 'Weet je wat we morgen gaan doen.' Ze keek me heel eng aan. 'We gaan naar dat strandfeestje.' Ze keek me enthousiast aan. 'Ja, waarom ook niet.' 'Maar eerst shoppen.' Gilde ze heel hard.

Het was kwart voor vier. Miandra en ik hadden uiteindelijk twee uur in het winkelcentrum rond gelopen. 'Ik heb nog steeds de perfecte jurk niet gevonden.' Miandra zucht. 'Doe dan iets aan van al die kleren dat je wel hebt gevonden.' Ze keek me stom verbaasd aan. 'Meid we gaan jurken zoeken en wel nu.' Ze sleurde me mee een winkeltje in. Maar uiteindelijk werd dat het niet. Zo'n uur later had ze eindelijk haar jurk gevonden en ook één voor me. Ja, juist. We gingen niet terug voor ik ook een jurk had. 'Gaan we nu dan naar huis.' Ik keek haar zuchtend aan. Ik ben kapot. Heb dorst en wil eten. Miandra keek me aan. 'Eerst iets drinken.' Ze keek me heel lief aan. 'Nee.' 'Naar huis.' Riep ik zowat gefrustreerd. 'Oké oké.' 'Het is al goed we gaan naar huis.' Eindelijk.

~Comment&Stem xM~