Secretly married to my boss..

.24

Chapter 24.

Charmaine's POV:

U-ugh! Nasa heaven naba ako? Bat puro puti? Hal--

"She's awake." Narinig kong sabi ni.. Zach?

"Charmaine. We need to talk." He said. But wth?! Bakit ako kinakabahan?

"Bakit hindi mo saakin sinabing buntis ka pala?" He asked me. Napako ako sa kinakaupuan ko. Shįt! Bat niya nalaman? Arghhh!

"U-uhm. Gusto sana kitang supresahin sa birthday mo. Gusto ko sanang sabihin na magiging daddy kana. I'm so sorry.." hinging patawad ko.

"Okay. I understand. Kaya lang.. dat sinabi mo sakin." Sabi ni Zach. Nag pout pa siya. Waah! Ang cute cute niyaaaaaa. Kinurot ko pisngi niya.

"Ouch bby!" Sabi niya. Hehe.

"Suri na po bossbaby." Sabi ko then pa-cute.

"Okii po bby."

Makalipas ng isang buwan..

Argh! Ang init init naman! Bwiset.

"Ohh bby, ba't ganyan nanaman mukha mo?" Sabi ni bossbabby. (Zach)

"Ehh. Ang init kaya!!" Pagmamaktol ko. >.<

"Hays. Siyempre naman! Nasa park kaya tayo kaya talagang mainit dito." Sabi ni bossbby. Yup! He's right. Nasa park kami.

Si Paroutie? Ayun pinatay ko. Djklng. Hindi na nag pakita samin e. Baka naliibing na. HAHAHARD.

"Opo naa."

Lorabella's POV:

Ganda ba ng plano ko? Mwahahaha. I know guys, I know. Mwahahaha. Btw, galing ko bang umarte? Haha. Thanks. :*

Nga pala.. pupunta ako ngayon sa park Walang Forever. Dun ko kasi sinagot si Blake Malantod at Manloloko.

*at park Walang Forever.

Ang sarap talaga balikan ng nakaraan. Pero para saan pa? Kung alam ko namang past is past.

Dito.. dito sa lugar na ito ko siya sinagot.

*flashback. (The day na sonagot ni Lora si Blake.)

Nalalakad ako dito sa park. Kasi sabi saakin ni BlakeKo na magkikita kami dito. Actually he's my boy bestfriend. Pero mahal ko siya. Huezhuez.

Wowwww! Ang gandaaaa!!! Ang rami at ang gaganda ng lights. Woaahh! Bat biglang namatay?

"Lora.." sabi ni Blake tapos biglang nag kailaw ulit. "Wag ka munang sasabat, okii? Alam kong.. mag bestfriend tayo. Pero.. pwede bang lumagpas tayo duon? Pwede bang maging girlfriend na kita? Willing naman akong maghintay e." Sabi ni Blake na nagdulot saakin ng pagkaluha.

"B..blake. Alam mo ba? Ang tagal ko ng pangarap to. Yung ligawan mo ako. AT HINDI KANA MAGHIHINTAY PA KASI SASAGUTIN AGAD KITA NG OO. I LOVE YOUUU!!" pagkasabi ko nuon tumakbo ako sakanya at niyakap ko siya.

*end of flashback.

Ano bayan. Bigla akong napaluha sa naalala ko. Kainez na malantud na Blake na yun! Kaineznez.

"Lora?" Sabi ni.. Blake?

"O?" Malamig kong tugon.

"Gusto kong makapag usap tayo... ng mahinhin." Sabi niya.

"Nag uusap naman tayo ng mahinhin ah. Bakit nag wawala ba ako kapag kinakausap kita?" Pabalang kong sagot.

"Ugh. Okay. First of all.. gusto kong mag sorry.. second.. nung umalis ako.. may rason ako. Lahat ng tao may rason kaya nila ginagawa ang bagay na iyon." Sabi niya kaya napatawa ako ng mapakla.

"Yung umalis ka at wala mang lang 'alis na ako, kthanksbye' sa araw ng birthday ko, yung ba yung tama? Huh? Yun ba yung tama para sayo?! That's bullcrap!" I shouted. Nakakainis lang kasi e.

"MAY RASON KASI AKO!" Sigaw niya. Sigawan kami? Okii.

"SIGE NGA! ANONG RASON MO?!" I shouted.

"I can't tell you." Sabi niya. And that is my signal to leave this place. Its time to move on.

●

HIIII! SORRY KUNG NATATAGALAN YUNG UPDATE HA? TINATAMAD AKO E. HAHAHAHA. GEH YUNG LANG KTHANKSBYE! -AUTHOR NA MAGANDA. CHAR!