Wherever! ( SuLay Fanfic )

Darkness

Suho's POV,

ေသခ်ာတာတစ္ခုက ကြၽန္ေတာ္ေသခဲ့ၿပီ ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕ အေပၚေအာက္ေဘးပတ္ပတ္လည္မွာ အေမွာ္ထုက ႀကီးစိုးေနတယ္ ဘာမွမ႐ွိတဲ့ ဒီအေမွာ္ထုထဲမွာ က်ေနာ္ေမ်ွာလႊင့္ေနတယ္

အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ၾကာတဲ့ အထိ ကြၽန္ေတာ္နဲ႔ အတူ႐ွိေနတာက တိတ္ဆိတ္မႈပါ ဘာသံမွ မၾကားရပဲ တိတ္ဆိတ္ေနခဲ့တယ္ အရင္တုန္းကလိုမ်ိဳး ကြၽန္ေတာ္စကား မေျပာႏိုင္ေတာ့ဘူး Yixingက အရမ္းခ်ိဳသာတယ္လို႔ ေျပာခဲ့တဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ အသံေတြ ေပ်ာက္ဆံုးေနခဲ့တယ္

Yixing!

ကြၽန္ေတာ္မွန္တယ္လို႔ ထင္တာပဲ
ကြၽန္ေတာ္ဘာ့ေၾကာင့္ေသခဲ့ရလဲ ဆိုတာကို သိေနေပမယ့္ အရာအားလံုးက ေဝဝါးေနခဲ့တယ္ အဲဒီေန႔က Yixingနဲ႔ dateလုပ္ဖို႔ ခ်ိန္းထားတဲ့ေန႔ေပါ့

ကြၽန္ေတာ္နဲ႔ Yixingက ကားလမ္းရဲ႕ တစ္ဖက္ဆီမွာ ရပ္ေနခဲ့တယ္ ဖုန္းေျပာရင္းနဲ႔ေပါ့

YXး Bunnyေလး မီးပြိဳင့္စိမ္းတာနဲ႔ ျမန္ျမန္ေျပးလာခဲ့ေနာ္

SH: nae သိပါတယ္

YXး.ကိုယ္မင္းကို အရမ္းေတြ႔ခ်င္ေနၿပီ မီးကလဲ ျမန္ျမန္စိမ္းပါေတာ့

SHး ဟြန္႔ ပိုကိုပိုတယ္ ခုလဲ မ်က္ႏွာျမင္ေနရၿပီပဲ နက္ျဖန္မေတြ႔ရေတာ့မယ့္ လူေတြက်ေနတာပဲ

မီးပြိဳင့္စိမ္းသြားၿပီ

ကြၽန္ေတာ္လဲ Yixingကို စခ်င္တာနဲ႔ လမ္းမကူးပဲ ရပ္ေနလိုက္တယ္ အခ်ိန္နဲနဲဆြဲၿပီး ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္မွ Yixingဆီကို ေျပးသြားလိုက္တယ္ေလ
အဲ့အခ်ိန္ လမ္းလယ္ေကာင္ေရာက္ေနတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ဆီကို ကားတစ္စီး အ႐ွိန္နဲ႔ ေမာင္းလာတယ္ ကားက အဆက္မျပတ္ ဟြန္းတီးေနေပမယ့္ ကြၽန္ေတာ္ ေၾကာင္ၿပီးစံုရပ္ ေနမိတယ္

'SUHO!!!'

ကြၽန္ေတာ္ၾကားလိုက္ရတာက Yixingရဲ႕ ေၾကာက္လန္႔တၾကား ေအာ္သံကိုပါ ကြၽန္ေတာ့္ကို ေႏြးေထြးတဲ့ လက္တစ္စံုက ဖက္ထားတာကို ခံစားခဲ့ရတယ္ ၿပီးေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ အေမွာင္ထုထဲ ေရာက္သြားခဲ့တယ္

ကြၽန္ေတာ္သတိရတာ ဘယ္ႏွခါ႐ွိၿပီလဲ ဆိုတာကို မေျပာတတ္ဘူး ကြၽန္ေတာ္ႏိုးလာတိုင္း ျမင္ရတာဆိုလို႔ အေမွာင္ထု အတိၿပီးေနတဲ့ ကမာၻပဲ႐ွိတယ္ ကြၽန္ေတာ္ဘာမွ မခံစားရဘူး ဘာမွ မျမင္ရဘူး ဘာမွ မၾကားရဘူး
ကြၽန္ေတာ့္ကမာၻမွာ တိတ္ဆိတ္မႈပဲ႐ွိတယ္