Moroccan aversion

Deel 1

Rustig loop ik weer naar de put om water te gaan halen voor mijn zieke tante. Ik ben mezelf niet meer nadat ik hier gekomen ben. Het verschil hoe ik als 12 jarige meisje in Nederland leefde en nu is een groot verschil. Nadat ik vertrok uit Nederland samen met mijn oom heb ik mijn moeder nooit meer gezien. Hoe heeft ze nu alles voor elkaar gekregen zonder mij? Ik liet mezelf even rusten op een steen. Zo hard als die was voelde hij toch lekker. Sloom kijk ik voor me uit. Vervolgens zie ik een Mercedes met een Nederlandse kentekenplaat in mijn straat rijden. Daaruit zie ik 4 jongens uit komen. Ze praten druk met elkaar. Het leek wel alsof we wat tegen mij zeiden maar ik vergis me. Toch probeer ik te ontcijferen wat zij zeggen. Uiteindelijk hoor ik iets wat op kijk dat illegale Meisje zitten dan lijkt. Owh wat wilde ik toch wat terug zeggen. Maar dat deed ik niet ik moest mij aan de afspraak houden van mijn nichten. Ik mocht niet laten merken dat ik uit Nederland kwam. Zij moesten naar voren komen en niet ik. Ik was degene die voor hun moeder moest gaan zorgen. Ze zal wel denken waar ik blijf nu! Snel loop ik naar het huis van mijn tante toe. "Waar bleef je nou" riep ze bot. Ik schonk water in en liep door naar mijn kamer. Ik zette me neer op mijn bed en viel in een diepe slaap.

Om 8 uur in de avond werd ik wakker. Mijn nichten stormde mijn kamer binnen. "Wij gaan zo naar een feestje als wij terug komen willen we het huis schoon zien, mijn moeder blijft bij haar zus slapen." Met een halve dichte oog knikte ik. Ik stapte moeizaam uit bed en begon te schoonmaken. Om 9 uur zag ik het schoonmaken even niet meer zitten. Ik waste mezelf kamde mijn lange haar en ging op het stoepje van de voordeur zitten. Ik voelde me zo licht op dat moment. Het was een gevoel die niet te omschrijven was. Voelde ik mij maar elke dag zo. Niemand die praatte de heerlijke stilte. Daar zat ik dan naar boven te kijken.

Ik had een witte lange jurk aan die iets te strak was. Ik moest de kleren van mijn nichten aan doen. Die paste ze niet meer. Mijn stilte werd verbroken. De zelfde jongens van vanmiddag zie ik weer....

Het spijt mij zeer dat ik niet elke dag een vervolg kan schrijven❤️ Willen jullie misschien stemmen en reageren het zal me goed doen!!!!❤️❤️❤️❤️