These Lines Between Us

And this happened

"I'm sorry, Jaims..."

Agad na nagbagsakan ang mga luhang kanina ko pa pinipigilan. I'm sorry? Gusto ko siyang sinigawan. Gusto ko siyang saktan gaya nang ginagawa niya sa kin. Pero hindi ko magawa. Hindi ko kaya.

Pumikit akong mariin. Kahit labag sa loob ko at kahit ayaw kong tanungin siya ng mga bagay na alam ko dadagdag sa mga sakit na nararamdaman ko ngayon ay kailangan.

"D-do you love her?"

"Jaime..." nahihirapang usal niya.

"Answer me Lloyd! Do you love her?!" hindi ko na napigilan magtanong nang pasigaw sa kanya. Diretso ko siyang tinignan. Kahit na nanlalabo ang aking paningin dahil sa mga luhang patuloy na bumabagsak ay nakikita ko ang pagod at namumula nyang mga mata. Tumingala siya na tila pinipigilang tumulo ang kanyang mga luha at saka nagsalita.

"No..."

Hindi napigilan ng puso ko na maramdaman ng saya sa isinagot niya. I feel so happy about hearing that he don't love her. Maybe its me who he really loves but after what happened, a part of me says that he didn't love me enough.

"I don't love her, Jaims... Ikaw ang mahal ko, Jaime. Maniwala ka. Ikaw lang."

I know, Lloyd. I know. And I love you too.

"B-but this happened... L-Lizzy is pregnant and her parents... Found out that I fathered her child. They want us to get married. Gusto nilang panagutan ko ang b-bata..."

Kitang-kita ko kung paano bumuhos ang luha nya matapos nyang sabihin ang mga iyon. Seeing him cried like this pains me a lot but the news shattered me into pieces.

Lizzy is Lloyd's ex-girlfriend. Matagal na silang hiwalay. Matagal na silang di nagkikita. But this happened. He got Lizzy's pregnant. And I don't know how the hell that happened! Lloyd's loves me too much. And he never cheated on me... or maybe that was I thought.

Maybe he really did cheated on me kase kung hindi this thing wouldn't happened! If he really loves me he wouldn't let this happened. Maybe he keeps on saying that he loves me but that truth is he loves her even more.

That thought pained me a lot. Pero siguro nga ito ang katotohanan. And I need to do the right thing. Kahit masaktan man ako ng husto at least tama ang gagawin ko. And this is for his own good.

Pinunasan ko ang mga luha ko habang nakikinig sa kanya.

"I can't marry her, Jaims. I can't."

"But you have to, Lloyd. Kailangan mo siyang panagutan"

Kitang-kita ko kung paano siya natigilan sa mga sinabi ko. Ngumiti lang ako sa kanya at nagpatuloy sa pagsasalita.

"Don't let your child born without a father. Kailangan mong panagutan ang mag-ina mo. Wag mong i-gaya ang anak mo sa akin. You know, namuhay ako ng walang tatay at alam ko kung ano ang pakiramdam non. So please..."

"Pero ikaw ang mahal ko, Jaime. Ikaw"

"Ako nga ang mahal mo but this happened" mapait na sagot ko sa kanya. Kitang-kita ko kung paano muli namuo ang mga luha sa gilid ng kanyang mga mata at kung paano siya nag-iwas.

Tumayo ako sa kinauupuan ko at lumapit sa kanya. Marahan kong pinunasan ang mga luha sa kanyang mukha. Tinignan niya ako nang maigi at ganoon rin ang ginawa niya.

I will surely miss those eyes, lips, his laughs and smiles. I will surely miss everything about him and everything we've shared. I will definitely miss him... so much.

"Take care, Lloyd." bulong ko sa kanya matapos ko siyang gawaran ng halik sa noo.

Mabilis akong umalis sa restaurant na aming pinag-usapan. Nang makalayo-layo ay tumigil ako. Sunod-sunod na pumatak ang mga traydor kong luha. Napayuko nalang ako nang maalala ko kung ano ang mayroon sa araw na ito.

Its our 3rd anniversary. But now, it is our last. Painful it is. But I know this will be our new beginning..

Umiiyak na dinama ko ang aking tiyan...

"I'm sorry baby. But we can't have your daddy..."