Selfeide Academy II: Another Life RAW

Chapter six

Chapter 6

sorry kung late.. masakit kasi ulo ko eh.. pati dun sa mga nag tatanong sorry kung hindi ko pwedeng sabihin ung mga sagot.. pwedeng nasa plot po kasi eh.. 

Timothy's POV

~im always be yours forever Enough through the push and the pu-~

nagising ako dun sa ring ng cellphone ko. Anak ng tokwa alas singko palang ng madaling araw!!

"hello?"

[Pre, pinapatawag tayo sa head quarters]

"ngayon na ba? mamaya nalang mga 10. inaantok pako"

[tss. ngayon na, urgent daw.. kakatawag nga lang sakin ni Pierre eh]

"okay fine." sabi ko sabay baba dun sa cellphone..nga pala si luigi yung kausap ko, dun sa pinapatawag na thing.. ganto kasi yan, pero SECRET lang ha! isa din tong dahilan kung bakit hindi pinakilala si Santhe bilang parte ng pamilya namin..

okay, Isa akong Knight. Hindi lang basta bastang knight ha! oo na sige na since fantasy tong genre netong storyang to malamang alam nyo na kung anong tinutukoy ko. Isa kong mage/wizard yes we do still exist pero patago padin. kokonti nalang kasi yung bilang namin simula nung second great wizard war naubos lalo kami. Yung sinasabing head quarters ay nasa magic realm dun sa may malaking gate sa may school namin pag pumasok ka dun nandun yung portal papuntang magic realm isa din yung academy na puro mage ang nag aaral. tinago ito sa publiko dahil maraming pwedeng masamang mangyari pag nalaman nila. Dun naman sa dahilan kung bakit hindi pinakilala si Santhe sa publiko bilang kasapi sa pamilya namin, dahil hindi pwede kasi nga wala syang dugong wizard kasi wag kayong maingay ah.. nakita lang namin sya dun sa isang ampunan nun eh..umiiyak sya ng sobra tapos bigla syang nawalan ng malay, sabi ng mga doktor sobrang trauma daw ang pinagdaanan nya kaya ayun nabura lahat ng alala nya.. mga 5 years old palang sya nun pero marami na kaagad pinag daanan. Sabi ng mga social workers hindi daw nila kilala kung sino ang nagdala dun kay Santhe sa paampunan basta daw isang araw nalang nakita nalang nila sya dun sa swing sa play ground umiiyak.. ayun yung dahilan kung bakit hindi sya pwedeng ipakilala bilang kasapi ng pamilya namin.. dahil isa syang ordinaryong tao, mahigpit kasing ipinagbabawal na malaman ng mga ordinaryong tao na nag eexist kami kundi may matinding parusa. Si Mommy nga pala at si Daddy hindi din ordinaryong tao isa pa nga sila sa counsil eh, ganun din ang mga kaibigan ko, teka hindi nyo papala sila kilala.. so kaylangan ko pang ko  pakilala yung mga ugok na yun -_-.. . Si Pierre Gabriel Serrano siya yung may pinaka mataas na ranggo saming lima, yung parents kasi nya yung Counsil head parang reyna at hari ng magic realm, sad to say sya din yung pinaka malakas samin. Pumapangalawa lang ako, sumunod naman yung kambal na si Ransay Marc Adams, sya yung pinaka tahimik samin pinaka magaling din sa academics, kabaligtaran naman yung kakambal nya na si Rayleigh Jean Adams, isa lang description ko sa kanya. madaldal. at ang huli ay si Luigi Fontanilla sya yung healer sa grupo namin....yun lang..

pag tapos kong magdamit nagtungo nako dun sa may portal. nagmotor na lang ako.. ang daya kasi talaga nila mommy eh.. kay Santhe kotseng dream car ko tapos sakin motor lang..dagdag nyo pa yung platinum card nya.. =_=" hay buhay..

nandun na sila sa may portal ako nalang pala yung huli.

"ang tagal mo naman, babae ka ba? " sabi ni luigi.. sya naman yung tama lang ang kadaldalan si Ray kasi sobra eh..ngayon lang hindi kasi mukang naiwan pa nya yung kaluluwa nya dun sa kama nya..

-_-" ako

+U+ sya

Epal talaga kahit kelan.

"tara na" si Pierre. Nga pala tahimik din yan at ubod ng sungit.. nung isang araw nga record breaking eh, ang daming sinabi tungkol dun sa kapatid ko.