Crazy Little Thing Called Love [LEAGA][SAMTIN]

10

Pagkarating ni Lea sa park ay natanaw na niya agad ang kanyang ipinunta doon.

Lumapit siya sa kinaroroonan nito at umupo sa tabi.

"Thank you for coming" nakangiting sabi ni Lea habang nakatingin sa kapatid kahit na kinakabahan pa siya.

"So, bakit mo ako pinapunta dito?" tanong ni Toni na hindi pa rin tumitingin sa kapatid.

"I just wanted to say sorry" panimula pa lang ni Lea at nagka-crack na agad ang boses at namumuo na ang luha niya.

"Sorry? Sorry, saan, Ate? Sa pagtatago mo sa akin ng tungkol sa inyo ni Sam? Sa pagtatago mo sa akin ng tungkol kay Nicole?" tumulo na ang luha ni Toni nang sabihin niya ang mga ito. "Ano pa bang hindi mo sinasabi sa akin?"

"I'm sorry. I'm sorry for everything. Yung kay Nicole, I am so afraid nung nalaman kong buntis ako sa kanya. I don't know how to tell you and mom. I didn't even know what to do? I almost lost her. But, she was a fighter. When I gave birth to her, I am still lost and so afraid to tell mom. That's why I decided to bring her to the orphanage. Because I think that the best thing that I can do for her. Dahil doon mas maalagaan siya. Doon mas mababantayan siya. Unlike sa akin, dahil that time I was still fixing myself" tuluyan ng naiyak si Lea dahil sa kwento niya. "Yung kay Sam naman, yes, we first met sa bar. And when I met him again sa cafe na niya noong time na may mineet akong client sa Tagaytay. I felt that I was being myself whenever I was with him. That's when I started to enjoy his company. Sinasamahan niya ako sa mga trip ko. I never enjoyed that much, I never felt that happiness, the feeling of being free and being me since Aga left me. God knows how many times I asked Sam to meet you, so the three of us can hang out together 'cause I know you'll enjoy his company too. But he refuse, he always refused and gave me different reason para lang hindi matuloy. He became my best friend pero mali pala ang nagiging dating sa kanya nun. Then the night you saw us, was also the night I finally knew the truth. I asked him to leave because I know that it will hurt you so much and I don't want that to happen. I was about to stop all the connections we have but its too late, you saw us already even before I can do that."

Tuloy pa rin sa pag-iyak si Toni at hindi sinusuklian ng tingin ang kapatid habang nagpapaliwanag ito.

"Tin, I am so sorry. If only I knew the truth, hindi ko naman na itutuloy yung pagkakaibigan namin ni Sam e. But I was too late. I am sorry for hurting you. That is the very last thing I wanted to happen" umiiyak na sabi ni Lea habang inaabot ang kamay ni Toni.

Dahil dito ay sa unang pagkakataon ay tumingin na si Toni sa kapatid.

"I'm sorry, Tin. Please forgive me" umiiyak pa ring sabi ni Lea. "I need you, I need my baby sister back. I don't know what to do without you, Please"

"Every night, I've been praying that one day, you'll forgive me. And I think I shall continue it, until the day came na mapapatawad mo ako. And I hope soon, mapatawad mo na ako" sabi ni Lea before kissing Toni's hands. Nagpunas naman siya ng luha niya bago tumayo para umalis.

Naglalakad na si Lea papunta sa sasakyan nila nang marinig niya ang isang boses na muling nagpaiyak sa kanya.

"Ate!" sigaw ni Toni.

Paglingon ni Lea ay nakita niya ang tumatakbong si Toni habang papalapit sa kanya.

"I'm sorry! I'm sorry, Ate! I'm sorry!" paulit-ulit na sabi ni Toni at yumakap sa kanya ng mahigpit.

"Tin, I am the one that should be saying sorry, not you" sabi ni Lea habang niyayakap din ng mahigpit ang nakababatang kapatid.

"No, Ate. Masyado akong naging matigas. That I didn't realize na pati pala ikaw na nasaktan at nasasaktan din sa sitwasyon natin. I'm sorry, Ate! I'm sorry dahil sarili ko lang ang iniisip ko, hindi ko naisip yung nararamdaman mo" umiiyak na sabi ni Toni.

"It's okay, Tin. It's okay! Matagal na kitang napatawad" nakangiting sabi ni Lea habang pinupunasan ang mga luha ni Toni. "Stop crying na"

"I'm sorry, Ate!" sabi ulit ni Toni.

"I'm sorry din, Tin" sabi ni Lea bago muling yakapin ng mahigpit ang kapatid.

"Pwede ba akong sumali sa yakapan niyo" tanong ng lalaking papalapit sa kanila.

Kumalas naman ang dalawa sa yakapan nila para tingnan ang nagsalita. Bahagya naman silang natawa nang makita kung sino ito.

Lumapit pa lalo ito sa kanila ay niyakap sila ng mahigpit na mahigpit.

"Babes! Baka naman hindi na makahinga yung kapatid ko niyan" saway ni Lea.

"Oo nga, Kuya. Baka maipit yung baby niyo" sabi naman ni Toni.

"Namiss ko kasi kayong makitang magkasama e" sabi ni Aga na muling pinanggigilan ang dalawa.

-

"Everything happens for a reason talaga no, Ate?" sabi ni Toni habang nasa terrace sila at nakatanaw sa madilim na kalangitan ngunit pinapaliwanag ng mga nagniningning na bituin.

"And everything that happened will serve as a lesson for all of us" nakangiting sabi ni Lea at niyakap si Toni.

Napangiti naman si Lea sa lahat ng nangyayari sa buhay nila.

Umuwi na ulit sa bahay ni Lea si Toni at hindi lang si Toni ang umuwi, kasama na nilang umuwi si Nicole.

Habang papalapit si Nicole sa Mommy at Tita niya ay bigla na lang niyang narinig si Lea na sumigaw.

"Oh, my god!" sabi ni Lea nang maramdaman ang pagputok ng panubigan niya.

Agad na tumakbo si Nicole papasok uli ng kwarto nila Aga.

"Daddy! Manganganak na si Mommy!" sigaw ni Nicole. Agad namang siyang lumingon nang makitang inaalalayan na ni Toni si Lea papasok nang kwarto.

"Babeeeeeeeeeessssssssssssss!!!!!!!!!!!!!!!"

~ ~ ~

A/N:

Last update for tonight(even though it's already 1am). Hahaha.

Will continue writing probably the last chapter na tomorrow. :)

Votes and comments are highly appreciated. Please tell me your insight about the scenes, twist and everything! Hahaha :)

Please also help me spread this story to all the fans of Toni Gonzaga, Lea Salonga, Aga Muhlach, and Sam Milby.

Love lots! xoxo