Benimle Kal

3. ısırık

Bu melikeydi.

-Melike!!!

Dedim ve ona sarıldım. Annemin yanına gittim.

-Anne hani melikeyi sadece o iyileştirebilirdi...

-Kızım....

-Bana yalan söylediniz!!!

-Kızım...

Bir ona baktım bir anneme. Koşarak onun yanına gittim. Vampirleri durdurmayı denedim, içlerinden birisi beni yere itti. Gözlerimi açtığımda kendim de tuhaflık hissettim. Saçlarımın içlerinde kırmızı olduğunu gözlerimin ise diğerleri gibi kırmızı olduğunu fark ettim.

Çok sinirli hissediyordum kendimi. Yine onun yanına gittim ve bütün vampirleri ittiğimde hepsi yere yığıldı. Ona baktığımda onun gözleri maviydi.

-Ondan uzak dur!!!

Dedi az ilerideki mavi saçları buz mavisi gözleri olan kız. Bu da kimdi?

Tam zincirleri çözecekken boynumda bir acı ile yere düştüm ve gözlerim karardı.

***

-Melis!!!??

-....

-Abla...

Gözlerimi araladığımda melikeyi gördüm.

-Bana ilk defa abla dedin!

Dedim ona bakarak.

-Sana bir şey olmasın ben sana her zaman abla derim!!

-Kızım....

Dedi babam.

-...

-İyi misin??

Dedi annem bu sefer.

-...

-Niye konuşmuyorsun?

-Siz bana resmen ihanet ettiniz!!

-Konu bu değil...mavilerden birisi tarafından ısırıldın!!

-Isırıldım mi??

-Evet...ve bu kötü bir şey!

-Ölecek miyim??

-Hayır. Neyse!! Artık iyisin!!

Dedi ve annem ve babam odadan çıktılar.

-Ona ne oldu??

Diye sordum melikeye.

-Seni o kurtardı!!!

-Nasıl yani??

-Hani benim iyileşmem için yapılacak şey vardı ya....onu yaptı sana!!

-....

-Melis!!! Yoksa....

-Hayır tabi ki de....

-Emin misin??

-Değilim...

Dedim ağzımdan kaçırarak ve devam ettim.

-Benle konuşması, bana bakması, o kadar etkileyici ki....ona baktığımda kalbin küt küt atıyor...

-Vay be...aşka bak. Düşmanlar....

-Melike sus lütfen annemler duyacak.

-Tamam tamam.

-Melis senin saçında kırmızılık da var ama yanında mavilik de var.

-Mavilik mi??

Dedim ve yavaşça ayağa kalkıp aynadan baktım. Gerçekten öyleydi.
Koşarak annemlerin yanına gittim.