Park Jimin
Evden sanki bir kasırga geçmişti. Heryer o kadar dağınıktı ki! Birazcık değil heryeri deştikten sonra yerde kırık sandalyenin altında bir telefon buldum.
Rehberine baktığım bir sürü kişinin numarası vardı.
Tae.
Bu isim tanıdık gelmişti. O sanırım Yoongi'nin arkadaşıydı.
Onu aramaya karar vermiştim.
-Alo? Tae?
-Yoongi değilsin sen kimsin?
-Bak ben Park Jimin.Fazla vaktimiz yok! Tae Yoongi ve Hoseok'un başı dertte. Sanırım JK denen çocuk yaptı bunu?
-JK mi? Sen onu tanıyor musun? Saçmalama ciddi misin? Hayır uzun hikaye onları kurtarmamız lazım hiçbirşey anlamıyorum kafam çok karışık!
-Tamam ben yola çıkıyorum.
Yolda Tae'ye ne olduğunu anlattım. Tae sanki biliyomuşçasına arabayı siyah bir depoya sürdü. Heryerde ölü çalılıklar vardı. Ve o siyah araba deponun önündeydi.
-JK tehlikeli biri ben hallederim. Sen burda kalsan burnunu hiçbir şeye sokmasan,dedi dedi sadece dedi ama!
-Bu saçmalık yardıma geleceğim!
-Napabilirsin?
-Bu kolları boşu boşuna kas yapmadım ben. Hadi ama Tae?
Bana karşı şansı yoktu.
-Tamam ama çok karışma ben bir kaç kişi daha çağırdım.
İçeri girdiğmiz anda bir küf kokusu vardı. Her taraf su içindeydi. Bedenim içeri girsede ruhum ve iç sesim hala çıkmak için çırpınıyordu.
Ben nelere maruz kalıyorum? İlk önce vuruldum,sonra garip mesajlar ve Yoongi. Umarım iyidir.
-Bu kadar kolay olmaması gerekiyodu?
-Daha ne istiyorsun bir sürü adamın üstümüze çullanması mı?
-Bir bakıma Jimin.
Hani bir şey dersiniz ve olur ya bu duruma hangi atasözü yakışır bilmem hala ışıklar açıldığı an etrafımızda bir kaç adam vardı.
-Biz oyalasak sende şu salakları açsan. Namjoon ciddili çok kızıcak.
Diye söylenirken deponun öbür tarafına koştum. Namjoon kim ki?
Yoongi ve Hosek yerde yatıyordu. Yüzleri tanınmayacak hale gelmişti.Suga'nın ayağından kan akıyordu.
Hemen yere çömüp yarasına baktım. Biraz derindi. Dikiş gerekebilirdi. Hoseok ağzı bantlıydı. Gözlerini pörtleşmiş napıyordu. Arkamı dönüp baktığımda bir kravat takmış adam saldırıya geçiyordu.
Hemen yana kaydım ve hassas bölgesine bir tekme geçirdim. Adam yere yığılırken karnına birkaç tekme geçirdim. Ve üstüne çıkarak yüzünü yumruklamaya başladım. Kendimi kaybediyordum. Bir kez daha ve bir kez daha vurmaya devam ederken kendimi kaybediyordum. Adamın yüzü tanınmayacak hale gelmişti.
Kendimi durduramıyordum.
-Yeter artık Jimin! Jimin!
Kollarımdan tutup arkaya doğru çekti. Nefes nefeseyken yumruklarımdaki kana baktım. Neden böyleyim ki. İyi olmalıyım. Her zaman iyiydim. Ama öyle bir an olur ki bir anda sinirimle her yeri kasıp kavururdum. Gözlerimi bir saniye kapatıp kendime gelmeye çalıştım.
-Jimin yardım et!
-Tamam geliyorum!
》》》》》》》》》》》
Eve geldiğmizde Tae ile Yoongi'nin bacağına dikiş attık ve Hoseok'un yaralarını temizleyip krem sürdük.
-Teşekkürler Jimin,dedi kafasını yastığa koyduğu anda uyudu Hoseok ama neden burda bir yanlışlık vardı.
ŞİMDİ OKUDUĞUN
Wintry Nemesis|y∞nmin
FanfictionBeni suçlama tamam mı? Zayıflığımı kimse bilmemeli Jimin... Bize ben zarar verdim Jimin. Kimse gerçek benliğimi bilmemeli. Herşey onlar yüzünden. Benden nefret etme... ^Yoonmin^ -Tüm hakları saklıdır- ~Tamamlandı-
