Σε αγαπώ πέρα από το χρόνο

Ενέδρα

Η καρδιά μου αρχίζει να σφυροκοπάει στο στήθος μου. Γιατί η πόρτα του σπιτιού του είναι ανοιχτή; Παίρνω μία βαθιά ανάσα και μπαίνω μέσα. Δίπλα μου βρίσκω ένα βάζο και το παίρνω μαζί μου καθώς βηματίζω αργά προς τη κουζίνα.

Το θέαμα με αφήνει άφωνη. Όλος ο χώρος είναι σαν να πέρασε σίφουνας. Πιάτα, ντουλάπια και καρέκλες είναι πεσμένα κάτω, σπασμένα και διελυμένα. Κοιτάω ασυναίαθητα τριγύρω για ίχνη αίματος. Θεέ μου ας μην έπαθε κάτι ο Νίκολας! Φεύγω από τη κουζίνα και κατευθύνομαι προς τα δωμάτια. Βλέπω τρεις πόρτες αλλά δεν ξέρω τι είναι μέσα. Αν ο ιδιοκτήτης του σπιτιού είναι ξεροκέφαλος και δεν σε ξεναγεί πως θα τα βγάλεις πέρα σε τέτοιες καταστάσεις;

Ανοίγω μία πόρτα και κρατάω το βάζο σφιχτά. Είναι το δωμάτιό του και δεν βρίσκεται κανείς εδω. Σε αντίθεση με τη κουζίνα όλα είναι τακτοποιημένα. Στην απέναντι πόρτα είναι το μπάνιο, και εκεί είναι ολά ήσυχα. Μου έμεινε μία ακόμη πόρτα αλλάνιώθω ήδη αρκετά τρομοκρατημένη.

Την ανοίγω με τρεμάμενα χέρια και βλέπω μπροστά μου ένα μικρό ξέφωτο. Έχει τρία δέντρα αλλά το χώμα είναι σκαμμένο, σαν να έσερναν κάποιον και φύλλα έχω σκορπιστεί παντού.

-Άντρεα, ακούω μία φωνή και βλέπω ένα χέρι να μισοφαίνεται πίσω από ένα δέντρο. Τρέχω προς τα εκεί και αντικρίζω τον Νίκολας σε άθλια κατάσταση. Το πρόσωπό τουείναι γεμάτο μελανιές, τα ρούχα το ξεσκισμένα και βαμμένα με αίμα και στο κεφάλι του...Θεέ μου κι άλλο αίμα!!!

-Νίκολας! Μα τι έγινε; αναφωνώ και πριν τελειώσω την πρόταση λιποθυμάει.

Με τα χίλια ζόρια τον σέρνω μέσα στο σπίτι και τον βάζω στο κρεβάτι του. Είμαι τόσο φοβισμένη που νιώθω πως θα καταρρεύσω. Προσεκτικά βγάζω τα σκισμένα ρούχα του μέχρι που μένει με το εσώρουχο. Νιώθω να κοκκινίζω και να ρίσκομαι σε έκσταση ταυτόχρονα. Το υπέροχο σώμα του είναι καλυμμένο με γρατσουνιές και αίματα. Τρέχω στο μπάνιο και στη κουζίνα και αρπάζω χαρτί, επιδέσμους και ό,τι άλλο βρω. Περιποιούμαι τις πληγές του, δένω με επίδεσμο το ματωμένο κεφάλι του- ευτυχώς δεν είναι σοβαρά- και ύστερα κάθομαι και τον κοιτάω ανήσυχη.

Ποιος μπορεί να του το έκανε αυτό; Το μυαλό μου κατακλίζεται από αναπάντητες ερωτήσεις. Ύστερα όμως, βγαίνει στην επιφάνεια και ένα άλλο συναισθήμα. Βλέποντας
τον σε αυτή τη κατάσταση συνειδητοποιώ... πόσο πολύ ερωτευμένη είμαι μαζί του. Με όλο το άγχος και τις άσχημες στο αποτέλεσμα συναντήσεις μας δεν είχα χρόνο να εκδηλώσω τέτοιου είδους συναισθήματα. Δεν ξέρω βέβαια, σχεδόν τίποτα γι'αυτόν όπως και αυτός για εμένα. Ωστόσο πιστεύω πως υπάρχει κάτι μέσα του που με έκανε να τον ερωτευτώ από τη πρώτη στιγμή που τον είδα.

Διστακτικά απλώνω το χέρι μου και αγγίζω το δικό του. Το χαιδεύω απαλά και ακούω από το μέρος του έναν σιγανό αναστεναγμό. Χαμογελάω και τολμάω να ξαπλώσω δίπλα του, στην άκρη του κρεβατιού.

Χωρίς να το καταλάβω με παίρνει ο ύπνος καθώς τυλίγομαι από τη ζεστασιά του κορμιού του.

Δράση και ρομαντισμός ε; Αν σας άρεσε πατήστε το αστεράκι!!☆☆☆