Daughter of the Devil

13.(Not Edited)

Ik liep door in de hoop dat Mark me niet zag. Ik was bijna bij het hotel als ik een hand op mijn schouder  voel."Dat is lang geleden."Hoor ik een stem kill zeggen. Ik merk gelijk dat Mark het is. Ik draai me voorzichtig om en verwacht elk moment een pijnlijke steek in mijn hart. Ik zie Mark met kille lege ogen."Het is dat we nu in de stad zijn anders was je nu alleen dood."Zegt Mark sissend tegen me. Ik trek mijn schouder los. Het is dat ik nu heel zwak ben anders was hij nu al dood."Laat me met rust Mark. Ik zal jou ook met rust laten."Zeg ik tegen hem en ik loop dan het hotel binnen. Ik loop naar mijn kamer en ga TV kijken.

"Er zijn verschillende mensen verdwenen uit hun huizen. Al deze mensen hebben gemeen dat hun volgens kennisen geoserdeerd waren door Demonen. Waar de mensen nu zijn is nog niet bekend. Alleen weten we dat de mensen vrijwillig mee gegaan zijn. In de huizen zijn geen sporen van vernietinging aangetroffen. De politie blijft doorzoeken naar de de vermiste mensen."

Ik bijt hard op mijn lip als ik dat nieuwsbericht hoor. Ik weet nu al dat of Mark erachter zat of mijn vader. Ik zit verslagen in mijn stoel. Wie had dit ooit gedacht? Een half jaar geleden was ik nog lekker rustig in de villa en hield van mijn vader en van niemand anders en verachtte deze aarde. Nu... Nu zit ik vast op deze aarde op de vlucht voor mijn vader die me niet meer zit zitten en op de vlucht voor de liefde van mijn leven die me probeert te vermoorden. Ik stond op en maakte een kop thee. Ik ging weer in de stoel zitten en keek voor me uit met een lege blik. Soms nam in een kleine slok van mijn thee. Na een tijdje was hij koud geworden en nog niet eens voor de helft op. Ik zette te TV aan en zette hem op MTV. Er werdt een nummer gedraaid genaamd Stairway to the Sky. Ik luisterde naar maar niet dat mijn humeur beter er van werdt. Ik zette de TV snel uit en gooide mijn thee weg. Ik ging in mijn bed liggen en val snel in slaap.

Mark P.O.V

Ik zit in oud vervallen krot samen met alle vermiste mensen. Ik had ze overtuigd dat ze me moesten helpen met Wynona te vangen. Ik had ze laten zien wat ik was. Ze wilde me meteen helpen. Ze vonden me een magisch wezen. Een heiling wezen. Ze hebben letterlijk gezegt:"Een half demoon en half engel. Z'n wezen moet gediend worden." Ik rolde met mijn ogen als ik dacht aan toen ik ze dat had horen zeggen. Ik liep een beetje rond door het krot en keek naar sommige mensen. Morgenavond zouden we Wynona gaan aanvallen. Ze zouden haar vangen en ik zou haar vermoorden. Met mijn eigen handen en ik zal ervan gaat genieten. Ik praate de hele avond wat met mensen en ging na een tijdje na bed. Morgen, morgen zal er een einde gemaakt zijn aan haar leven.

De volgende dag wordt ik al vroeg wakker. Ik zet de kraan aan en maakte mijn armen een beetje schoon en gooi water in mijn gezicht. Ik pak wat brood dat ik gister gehaald had en begon er wat aan te knabbelen. Ik wachtte totdat het donker was. Ik herhaalde het plan nog snel met de mensen en ging dan opweg naar het hotel waar Wynona verblijft. Na tien maanden is het eindelijk zover. Ze zak dood gaan. Ze zal vermoord worden.