Dedicated to: chinponciano,its_bluemagic,lookathisgirl,saraos06
Janelle POV
Siguro ito na ang tamang panahon para gumisingsa katotohanan na wala na, na wala nang pag asang mabigyan ng ng masayang pamilya ang aking anak.
Saksi ang anak ko sa lahat ng nangyari sakin at sa kanya. Alam nya kung paano kami pinalayas ni Aaron.
Maaga akong umalis para mag hanap ng bagong trabaho ngunit ganon parin wala parin akong mahanap na trabaho. Kaya napag desisyonan kong umuwi nalang.
"Ate Mylene tao po." Kumakatok ako s a pinto nila at ilang sigundo pa ay bumukas na ang pinto.
"Oh Janlelle ikaw palayan, ano may nahanap kabang trabaho?"
"Wala pa po. Si Angela po?, nag kulit po ba sya?" Tanong ko.
"Hindin naman. Tuwang-tuwang nga yung anak ko at anak ko." Sabi nito
"Ah ganun po ba. Ate Mylene kunin ko na po si Angela." Sabay ngiti ko sa kanya.
"Mama!!" Excited ni na sabi ni Angela
"Oh ayan na pala yung anak mo ih. Na amoy kana." Sabi ni ate Mylene
"HAHA Salamat po sa pag bantay sa aking anak." Sabi ko
"Janelle kung wala kang mahanap na trabaho meron doon sa palengke merong bakanteng tindahan doon 20 yung renta doon kada araw."
Tumango nalang ako bilang pag tugon.
"Kain na Baby masarap ang ulam natin ngayon friedchicken diba favorite morin to?" Tumango lang
Binili ko lang to sa may daan yung tig 15 pesos lang may pang tawid gutom lang.
Ito ang pinapangako ko. Balang araw aahon din kami sa hirap.
Napag isipan ko ang sinabi ni ate Mylene yung tungkol sa palangke mukhang okay naman yun kaysa sa wala kaming makain ng anak ko mag titinda nalang ako ng banana que
At bukas na bukas ma ngungutang ako ng pang puhunan ko kahit 500 lang .
Ano bayan ka bago bago ko palang ang dami ko nang utang .
Ganyan talaga yung buhay di nawawalan ng utang. HAHA
-----------
Unedited
Thankyou po sa pag vote. Love you.
Later na po yung isang Chapter
Kung gusto nyo po follow nyo po ako kung hindi labag sa inyong kalooban. 😉😉
