AFFECTION [Completed]

Part 11

(Zawgyi)

ကၽြန္ေတာ္အိမ္မွာျပန္ေနရေပမယ့္ တခ်ိန္လံုး Jae ကိုပဲသတိရေနမိတယ္... သူတေယာက္တည္း အဆင္ေရာေျပပါ့မလား... ထမင္းဟင္းလဲမခ်က္တတ္တဲ့သူက ဘယ္လိုမ်ားစားေသာက္မလဲ...

သူကၽြန္ေတာ့္ကိုသူ႔မိသားစုအေၾကာင္းကိုမေျပာပဲ အခ်ိန္အၾကာႀကီးဖံုးကြယ္ထားခဲ့တာ သူဘယ္ေလာက္ေတာင္ နာက်င္ခံစားလိုက္ရမလဲ.. အဲလိုမွန္းသိရင္ ကၽြန္ေတာ္သူ႔ကိုပိုၿပီးေတာ့ ေႏြးေထြးမႈေတြၾကင္နာမႈေတြ ေပးမိမွာပါ... သူ႔ကိုအရင္ကထက္လဲ နားလည္မႈေတြ ေပးမိမွာပါပဲ..

"Hyung ထမင္းစားရေအာင္ေလ"

Changmin အခန္းထဲေရာက္လာတာေတာင္ မသိႏိုင္ေအာင္ပဲ ကၽြန္ေတာ္စိတ္ေတြပ်ံ႕လြင့္ေနခဲ့တယ္... Changmin ကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကိုစိတ္မေကာင္းသလို ေငးစိုက္ၾကည့္ေနဆဲ...

"Jae ကိုအရမ္းသတိရတယ္"

သူ႔ေရွ႕မွာမေျပာသင့္မွန္းသိေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ရင္ဖြင့္စရာလူက သူတေယာက္တည္းရွိတာကိုး.. သူကလဲနားလည္ရွာပါတယ္... ကၽြန္ေတာ့္ကိုၾကည့္ၿပီး ေခါင္းညိတ္ျပတယ္..

"ကၽြန္ေတာ္သိတယ္ Hyung သူ႔ကိုသိပ္ခ်စ္တာ အရမ္းလြမ္းေနတာ ကၽြန္ေတာ္ျမင္ေနရတယ္ သူလဲ....သူလဲ Hyung ကိုခ်စ္မွာပါ"

"ဒါဆို ငါ့ကိုဘာလို႔သူ႔ရဲ႕အေၾကာင္းေတြမေျပာလဲ.. ငါလဲသူ႔ကိုမၽွေ၀ခံစားေပးႏိုင္ပါတယ္ကြာ"

"အဲဒါ Hyung ကိုခ်စ္လို႔ေပါ့ Hyung သူ႔ေၾကာင့္ နာက်င္ခံစားရမွာကို မၾကည့္ရက္လို႔ေပါ့"

Changmin ရဲ႕စကားေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္အံ့ဩေတြေ၀သြားခဲ့တယ္.. သူေျပာတာလဲ ဟုတ္သားပဲ... Jae ကကၽြန္ေတာ့္ကိုခ်စ္လို႔ မေျပာခဲ့တာလား...

"ငါသူ႔ကိုအဆံုးရွံုးမခံႏိုင္ဘူး Minnie သူဘာပဲျဖစ္ေနေန ငါသူ႔ကိုပဲ လက္ထပ္မွာ"

"ေလာေလာဆယ္သူနားလည္ေအာင္ Hyung ရွင္းျပေပါ့ သူလက္ခံရင္ Hyung တို႔ႏွစ္ေယာက္ ဘ၀သစ္တခုတည္ေထာင္လို႔ရၿပီေလ"

အားတက္သေရာေျပာေနတဲ့ Changmin ရဲ႕မ်က္၀န္းမွာ ေၾကကြဲရိပ္တခ်ိဳ႕ရွိေနေပမယ့္ သူအတတ္ႏိုင္ဆံုး ဖံုးကြယ္ဟန္ေဆာင္ထားဆဲပါ...